พอออกมา ไช่จิ้นก็เริ่มจัดสรรหน้าที่ให้คนเหล่านี้
อย่างแรกคือตั้งบริษัทโฮลดิง นี่เป็นเรื่องของสถานะ
ต่อจากนี้สิ่งที่พวกเขาจะทำไม่ใช่แค่กิจการเล็ก ๆ อีกแล้ว ต้องทำให้เป็นระบบ
ชาติก่อนมีคนใหญ่คนโตติดอันดับฟอร์บส์ไม่น้อยที่ท้ายที่สุดล้มละลายเพราะทุนก้อนแรกของตัวเอง
สาเหตุก็เพราะพวกเขาไม่เข้าใจกฎหมาย ในยุคที่เติบโตอย่างไร้ระเบียบ คนเหล่านี้ลุยลงทะเลไปค้าขายทั้งที่แทบไม่มีความรู้
จนมองข้ามเรื่องสำคัญที่สุดอย่างภาษี ตอนที่ยังไม่มีใครรู้จักก็ไม่เป็นไร แต่พอเริ่มโดดเด่นขึ้นมา
คู่แข่งก็จะเพ่งเล็งเงาที่ทอดอยู่ใต้แสงไฟของคุณแล้วเล่นงาน สุดท้ายเรื่องที่เคยทำผิดระเบียบก็ถูกขยายจนใหญ่โต
ถึงขั้นต้องติดคุก
นี่เป็นเส้นทางจำเป็นที่ไช่จิ้นกับพวกต้องเดิน จากกลุ่มคนไร้ระเบียบไปสู่กองทัพที่เป็นระบบ
ฟางอี้รู้เรื่องพวกนี้ดีกว่าใคร จึงมอบหมายให้เขาจัดการ
หลังแบ่งงานที่แต่ละคนต้องทำเสร็จ ไช่จิ้นก็พาลิงน้อยออกจากบริเวณลานบ้าน
ระหว่างทางเขาโทรหาหวังเสี่ยวลี่
หวังเสี่ยวลี่เล่าเรื่องชีวิตเมื่อวานให้ฟังด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา
ไช่จิ้นตั้งใจฟังมาตลอด ราวกับกำลังสัมผัสสายลมฤดูใบไม้ผลิที่พัดผ่านอย่างอ่อนโยน
หลังวางสาย ไช่จิ้นมองลิงน้อยที่กำลังขับรถแล้วถามว่า “กู้ชิวเยี่ยนไว้ใจได้ไหม?”
“ตอนอยู่บนรถไฟยังไม่ยอมไปนอนกับนายอยู่เลย ทำไมไม่เจอกันแค่พักเดียว ถึงได้นอนด้วยกันแล้วล่ะ?”
ลิงน้อยหัวเราะคิกคักแล้วอธิบายให้ฟังอีกรอบ
ตอนนี้เมืองเซินเป็นแหล่งขุดทองที่ร้อนแรงที่สุดในประเทศ
ไม่ว่าจะเหนือใต้ตะวันออกตก ถ้าคิดจะร่ำรวยก็ต้องไปมณฑลกว่าง และในมณฑลกว่างก็ต้องเป็นเมืองเซิน