ไช่จิ้นเอาแต่ครุ่นคิดถึงคำพูดของเฝิงฮ่าวตง
โดยเฉพาะประโยคที่ว่า ผู้นำอาวุโสกับเครื่องยนต์
เขารู้สึกอยู่ตลอดว่าพี่ใหญ่คนนี้แบกรับบางสิ่งที่เกี่ยวข้องกับชาติเอาไว้
เครื่องยนต์รถยนต์ ชิปอิเล็กทรอนิกส์
แม้เวลาจะผ่านไปอีกหลายสิบปี สิ่งเหล่านี้ก็ยังเป็นความเจ็บปวดในใจของคนจีน
ไช่จิ้นเชื่อมั่นว่าเบื้องบนคงตระหนักถึงความสำคัญของเรื่องนี้แล้ว
คิดอยู่นานก็ยังจับต้นชนปลายไม่ถูก
ตอนนั้นเอง จี้หยวนก็เดินเข้ามา แล้วยืนห่างจากไช่จิ้นหนึ่งเมตรอย่างรู้กาลเทศะ
“พี่จิ้น ดึกแล้ว พวกเราควรกลับกันได้แล้วครับ”
ไช่จิ้นถึงได้หลุดออกจากห้วงความคิดอันสับสน
เขาก้มมองนาฬิกาข้อมือ
“ไปกันเถอะ”
…
ไช่จิ้นไม่รู้เลยว่าเมื่อวาน หลังหยางหรงออกจากงานเลี้ยงของเฝิงฮ่าวตงแล้วกลับถึงโรงแรม
คุณไป๋ก็ตามมาหาเขาทันที
ทั้งคู่คุยกันหลายเรื่องในห้องพักของหยางหรง
ส่วนใหญ่เกี่ยวกับคุณสมบัติในการนำเข้ารถยนต์
รถยนต์ถูกจัดให้อยู่ในหมวดเครื่องจักรกล
ปัจจุบันมีบริษัทในประเทศเพียงไม่กี่แห่งที่มีคุณสมบัตินี้
หยางหรงอยากลองบุกเบิกตลาดนี้ แน่นอนว่าเขาย่อมไม่อยากทำให้คุณไป๋ขุ่นเคือง
ทั้งสองยังพูดคุยกันอย่างลงลึกอีกหลายเรื่อง
แต่หยางหรงไม่รู้สถานการณ์ของเธอในตอนนี้ดีนัก
เขากลับเซ็นสัญญาไปอย่างไม่ลังเล
หลังออกจากห้องของหยางหรง คุณไป๋ก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมาก
หลายวันที่มาเมืองเซิน นอกจากต้องจัดการเรื่องของไช่จิ้นแล้ว อีกเรื่องที่เธอต้องทำก็คือมาพบหยางหรง