บทที่ 288 ความคิดถึงของสาวน้อย
หลิวชิ่งเหวินส่งเสียงโห่ร้องตอบรับคำพูดของไช่จิ้นอย่างกระตือรือร้น
จากนั้นก็เรียกคนจากฝ่ายการตลาดของโรงงานมา
ตลอดทั้งวันนี้ไช่จิ้นไม่ได้ออกจากโรงกลั่นเหล้า ต่อมาเขายังเห็นพนักงานหลายคนยกฆ้องใหญ่เข้ามาในโถง
บรรยากาศดูราวกับกำลังจะออกศึก
……
สงครามโฆษณาระหว่างโรงกลั่นเหล้าต้าวเซียงกับโรงกลั่นเหล้าอีกหลายแห่ง ดึงดูดความสนใจจากผู้คนในวงการอื่น ๆ ไม่น้อยเช่นกัน
เป็นเรื่องปกติที่บริษัทอย่างฉินฉือจะทุ่มเงินโฆษณา ทุกคนเห็นจนชินตาแล้ว
แต่กิจการสุราต้าวเซียงนี่โผล่มาจากไหนกัน?
เพิ่งเปิดตัวก็ท้าชนยักษ์ใหญ่รุ่นเก๋าที่อยู่เหนือหัวเสียแล้ว ช่างเหมือนดอกกุยช่ายที่ผุดขึ้นกลางแปลงกุยช่ายเขียวชอุ่ม
โดดเด่นอยู่เพียงต้นเดียว
ทางเมืองเซินกำลังเร่งผลิตกันอย่างหนักจนแทบไม่ได้พัก ฝั่งกิจการสุราต้าวเซียงก็เป็นแบบเดียวกัน
หวังเสี่ยวลี่ขนเตียงเล็กในห้องทำงานออกมานอนอีกครั้ง
เช้าวันนี้ นกสาลิกาคู่หนึ่งมาเกาะอยู่หน้าต่าง ไม่ยอมบินไปไหน ยืนคลอเคลียกันบนขอบหน้าต่าง ดูสนิทสนมกันเหลือเกิน
หวังเสี่ยวลี่จ้องนกทั้งคู่ด้วยดวงตากลมโตเป็นประกาย พลางถอนหายใจอย่างกลัดกลุ้ม
ริมฝีปากเล็กบางราวกับหยกแกะสลักยื่นออกอย่างไม่พอใจ “น่าหมั่นไส้จริง ๆ ทำไมต้องมาสวีตกันตรงหน้าต่างฉันด้วยนะ”
สองสามวันมานี้ บางครั้งเธอก็เอาแต่มองโทรศัพท์มือถือรุ่นเก่าของตัวเองอย่างใจลอย
เพราะไช่จิ้นไม่ได้โทรหาเธอมาหลายวันแล้ว