ได้สิ!
หลังจากให้ที่หลบภัยจดบันทึกความถี่ของอินฟราโซนิกแล้ว ไป๋อี้ก็กระโดดลงจากเครื่องผู้ป่วยอย่างคล่องแคล่ว
หลังจากสัมผัสได้ถึงร่างกายที่ถูกเสริมพลังขึ้นมาเล็กน้อย เขาก็ไม่รีรอ เดินตรงไปยังเครื่องผู้ป่วยที่อยู่ข้างห้องปรับปรุง
ตอนนี้เสี่ยวไป๋ยังอยู่ในระหว่างการปรับปรุง ไป๋อี้เดินผ่านก็สังเกตดูขั้นตอนการปรับปรุง:
"ที่แท้ตอนปรับปรุงก็ต้องถูกแยกชิ้นส่วนขนาดนี้นี่เอง!"
มองดูร่างกายที่แหลกสลายของเสี่ยวไป๋ในน้ำยาเลี้ยง ไป๋อี้อุทานออกมา ก่อนจะดึงความสนใจกลับมาที่เรื่องสำคัญ
เขามาถึงหน้าเครื่องผู้ป่วย เริ่มควบคุมที่หลบภัยให้ดัดแปลงเครื่องผู้ป่วย ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงมากนัก แค่เพิ่มปากเข้าไปหนึ่งปาก
มองดูปากที่เปิดปิดไม่หยุดภายในเครื่องผู้ป่วยและเนื้อหนังที่ขยับไปมา ไป๋อี้ลูบคางพลางทำเสียงจุ๊ปาก ก่อนจะหยิบบันทึกขึ้นมาถ่ายรูป
"ไป๋อี้: เซี่ยซวี่ นายดูเครื่องผู้ป่วยของฉันสิ มันสามารถขจัดสภาวะผิดปกติ [เสียงคร่ำครวญของผู้ตาย] ได้ ฉันว่าจะทำไว้ขายหลายๆ อัน ว่าไง?"
"ไป๋อี้: (รูปเครื่องผู้ป่วย)"
"เซี่ยซวี่: เฮ้อ..."
"เซี่ยซวี่: พูดยากหน่อยนะ นายแน่ใจนะว่านี่คือเครื่องผู้ป่วย? ไม่ใช่อุปกรณ์ทรมานคน?"
"ไป๋อี้: หน้าตามันไม่ดีพอเหรอ?"
"เซี่ยซวี่: นี่ไม่ใช่ปัญหาที่หน้าตา ฉันเห็นรูปแล้ว สติลดลงไปนิดหน่อย..."
"เซี่ยซวี่: ถ้านายอยากขาย ควรจะ...ก่อน แล้วค่อย... สุดท้ายก็... ถ้าดัดแปลงแบบนี้ คนอื่นถึงจะพอรับได้"
"เซี่ยซวี่: อ้อ แล้วนายขจัดสภาวะผิดปกตินั้นได้ยังไง?"
เห็นความคิดเห็นของเซี่ยซวี่ ไป๋อี้ตาเป็นประกาย รู้เลยว่าถามเซี่ยซวี่ไม่มีผิดแน่นอน
ตอบไปสั้นๆ ว่า "เดี๋ยวฉันลงในกลุ่ม" แล้วเขาก็เริ่มดัดแปลงหน้าตาของเครื่องผู้ป่วยอย่างกระตือรือร้น