หลายวันต่อมา ณ เมืองหลวง
อีกฟากหนึ่งของโรงซ่อมใหญ่หัวรถจักรในกรมการรถไฟ การประกอบขั้นสุดท้ายของหัวรถจักรดีเซลมาถึงช่วงสำคัญที่สุดแล้ว
เครื่องยนต์ดีเซลขนาดมหึมาตั้งอยู่บนแท่นประกอบอย่างมั่นคง เสื้อสูบสีเทาดำเปล่งประกายโลหะเมื่อกระทบแสงอาทิตย์ เครื่องยนต์ดีเซลเครื่องนี้เป็นหัวใจของหัวรถจักรดีเซล มีทั้งหมด 12 สูบ กำลังสูงสุดสูงถึง 1,200 แรงม้า นับว่ามีค่ามากกว่าหม้อต้มของหัวรถจักรไอน้ำเสียอีก
เพลาข้อเหวี่ยงที่หวังเต๋อฟูหลอมขึ้นด้วยตัวเอง ตอนนี้ติดตั้งอยู่ที่ฐานเสื้อสูบเรียบร้อยแล้ว
ชุดเข็มวาล์วความเที่ยงตรงสูงที่เฉินจื้อกังขัดแต่ง ก็ถูกประกอบเข้าไปในหัวฉีดทีละชุด
ตั้งแต่เพลาข้อเหวี่ยงถึงลูกสูบ ตั้งแต่ก้านสูบถึงเพลาลูกเบี้ยว ชิ้นส่วนทุกชิ้นล้วนเป็นผลจากการที่เหล่าคนงานค่อย ๆ ทุ่มเทแรงกายแรงใจตลอดหลายวันที่ผ่านมา ตอนนี้การประกอบขั้นสุดท้ายเสร็จแล้ว เหลือเพียงขั้นตอนสุดท้าย นั่นคือการจุดระเบิด
“สหายจื้อกัง ตรวจสอบเรียบร้อยหรือยัง?” หลินหย่วนยืนข้างแท่นประกอบแล้วถามเฉินจื้อกังที่อยู่ข้างกาย
“หัวหน้าวิศวกรหลิน วางใจได้เลย ข้าตรวจสอบตั้งแต่เช้าตรู่ไปสามรอบแล้ว” เฉินจื้อกังเช็ดเหงื่อบนหน้าผาก ก่อนเสริมว่า “จังหวะฉีดเชื้อเพลิง ระยะห่างวาล์ว และระบบหล่อลื่น ไม่มีตกหล่นแม้แต่รายการเดียว”
“แล้วทางสหายเต๋อฟูล่ะ?”
หวังเต๋อฟูตอบขึ้นจากด้านข้าง ช่วงหลายวันนี้เขากินนอนอยู่ในโรงซ่อม ดวงตาแดงก่ำไปหมด “ข้าวัดระยะห่างตามแนวแกนกับการแกว่งตามแนวรัศมีของเพลาข้อเหวี่ยงแล้ว ทุกอย่างอยู่ในค่าความคลาดเคลื่อนที่กำหนด นี่เป็นเพลาข้อเหวี่ยงที่ดีที่สุดในหกอันที่ข้าทำมา รับรองว่าไม่พลาดแน่”