ภายในทางเดิน ฝีเท้าของเทอร์เนอร์เร่งเร็วขึ้นเรื่อย ๆ ราวกับกลัวว่าฝ่ายหัวกั๋วจะเปลี่ยนใจขึ้นมากะทันหัน ที่ปรึกษาซึ่งเดินตามหลังต้องกึ่งวิ่งถึงจะตามทัน
มองให้ดีจะเห็นว่ามุมปากของเขายกขึ้นโดยไม่รู้ตัว เส้นประสาทที่ขึงตึงมาตลอดเจ็ดวัน ในที่สุดก็คลายลงเสียที
ในสายตาของเทอร์เนอร์ การเจรจาครั้งนี้ สหรัฐอเมริกาได้กำไรมหาศาล
เงื่อนไขทั้งสามข้อดูเหมือนหัวกั๋วจะเรียกร้องมากเกินไป แต่ความจริงแล้วสหรัฐอเมริกายอมรับได้ทุกข้อ แถมยังยอมรับได้โดยไม่ลำบากใจแม้แต่น้อย
การปล่อยตัวนักวิทยาศาสตร์ เดิมทีก็ตกลงกันไว้ก่อนหน้านี้อยู่แล้ว ตอนนี้แค่เลิกเล่นลูกไม้เล็ก ๆ น้อย ๆ แล้วปล่อยคนไปอย่างตรงไปตรงมาเสีย ยังช่วยบรรเทาแรงกดดันจากกระแสความเห็นในประเทศได้อีกด้วย
ส่วนเงินชดเชยนั้น หัวกั๋วเป็นฝ่ายสละสิทธิ์เรียกร้องจากสหรัฐอเมริกาเอง แล้วเปลี่ยนไปเรียกจากญี่ปุ่นแทน
ตอนนี้สหรัฐอเมริกาเป็นผู้ยึดครองญี่ปุ่น จะให้จ่ายเงินชดเชยแล้วยังกล้าปฏิเสธหรือ? สหรัฐอเมริกาไม่ต้องควักเงินสักแดง แถมยังฉวยโอกาสบั่นทอนเศรษฐกิจญี่ปุ่นได้อีก จะได้ไม่ให้พวกนั้นได้ใจจนหางชี้ฟ้า
ส่วนเรือลำนั้นยิ่งไม่ต้องพูดถึง หลังสงครามโลกครั้งที่สองยังมีเรือขนส่งเหลืออยู่มากมายจนไม่มีที่เก็บ จอดทิ้งไว้ในท่าเรือก็มีแต่ขึ้นสนิม ขายให้หัวกั๋วยังได้เงินกลับมาบ้าง
เรือเก่า ๆ ลำเดียวแลกได้ทั้งนายพลแมกอาเธอร์ ข้อตกลงหยุดยิง และคะแนนนิยมในประเทศที่กลับมาสูงขึ้น ไม่ว่าจะคิดยังไงก็คุ้มทั้งนั้น
เทอร์เนอร์ถึงกับคิดไว้แล้วว่ากลับไปจะเขียนรายงานยังไง ต้องเขียนให้ซับซ้อนและตื่นเต้นหน่อย บรรยาย “การยืนหยัดในเหตุผล” ของตัวเองให้เต็มที่ แบบนี้ความดีความชอบถึงจะมากพอ
ชื่อรายงานก็ใช้ว่า: 《รายงานการเจรจาเรื่องการคลี่คลายวิกฤตเกาหลีเหนือและรับประกันความปลอดภัยในการเดินทางกลับของนายพลแมกอาเธอร์ได้สำเร็จ》
ในสายตาของเขา การเดินทางไปฮันเฉิงครั้งนี้แทบจะเป็นชัยชนะที่งดงามที่สุดในชีวิตทหาร ไม่ต้องยิงปืนสักนัดก็แลกตัวนายพลแมกอาเธอร์กลับมาได้ แถมสหรัฐอเมริกายังไม่เสียหายอะไรจริงจังเลย