ช่างอาวุโสหลายคนที่ยืนอยู่แถวหน้าได้ยินข่าวนี้แล้วต่างตกตะลึงยิ่งกว่าเดิม
พวกเขาทำงานในอุตสาหกรรมหนักมาทั้งชีวิต ตั้งแต่ยุคสาธารณรัฐจีนเรื่อยมาจนถึงจีนใหม่ สิ่งดี ๆ ที่เคยเห็นแทบทั้งหมดล้วนผลิตโดยชาวต่างชาติ ไม่ก็ซื้อมา หรือไม่ก็ลอกเลียนแบบเขา
แต่ตอนนี้ หลินหย่วนยืนอยู่ตรงนี้ บอกว่าพวกเขาจะลับ ๆ สร้างรถถังที่ดีกว่าและแข็งแกร่งกว่าของต่างชาติ
ยกเว้นไม่กี่คนที่รู้ข่าวล่วงหน้า คนที่เหลือแทบทั้งหมดต่างตกอยู่ในความมึนงงปนตะลึง
เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยหนุ่มคนหนึ่งที่ยืนอยู่ริมแท่น พอได้ยินคำพูดนี้ก็เม้มริมฝีปากแน่น เขาเพิ่งลงมาจากแนวหน้าสงครามเกาหลีเมื่อปีก่อน เพราะบาดเจ็บจึงถูกจัดให้มาประจำหน่วยรักษาความลับ ในหน้าแข้งยังมีสะเก็ดระเบิดจากปืนครกของอเมริกันฝังอยู่
เขารู้ดีที่สุดว่าความรู้สึกยามไร้รถถังเป็นอย่างไร
แต่เขาไม่เคยคิดเลยว่าในชั่วชีวิตนี้จะได้เห็นวันที่ประเทศของตัวเองสร้างรถถังได้ด้วยตาตนเอง เขาจึงแอบยืดอกให้ตรงขึ้นอีก
“ตามข้อกำหนดการออกแบบ โครงการแม่น้ำเหลืองตอนนี้แบ่งออกเป็น 4 กลุ่ม เริ่มขานชื่อและมอบหมายงานได้” เสียงของหลินหย่วนดึงทุกคนกลับมา
“กลุ่มโลหะวิทยา หัวหน้ากลุ่มโจวเต๋อเฮ่า”
โจวเต๋อเฮ่าได้ยินเสียงเรียกก็เดินออกมาข้างหน้าหนึ่งก้าว เพราะหลอมเหล็กมานานหลายปี แผ่นหลังของเขาจึงยืดตรงได้ไม่เต็มที่ มือทั้งสองแนบข้างกางเกง ข้อนิ้วใหญ่ผิดปกติ
หลินหย่วนมองเขา “วิศวกรโจว เหล็กกล้าพิเศษสำหรับผลิตรถถังฝากไว้กับคุณ”
“เหล็กที่คุณผลิตยิ่งแข็ง รถถังของเราก็ยิ่งแข็งแกร่ง รถถังของเราแข็งแกร่ง คนของเราที่แนวหน้าก็ยืนหยัดได้อย่างองอาจ!”
โจวเต๋อเฮ่าได้ยินแล้วอ้าปาก เขาอยากพูดอะไรสักอย่าง อยากบอกว่า “ผมจะทำให้ดีที่สุด” อยากบอกว่า “ต่อให้ต้องเอาชีวิตเข้าแลก ผมก็จะหลอมออกมาให้ได้” แต่พอคำมาถึงปากกลับกลืนลงไปอีกครั้ง