กระดานหมากของหัวกั๋วไม่ได้มีแค่เรื่องคอมพิวเตอร์เท่านั้น
ขณะที่ซูปู้หยุนกับพวกกำลังมุ่งหน้าไปยังห้องคอมพิวเตอร์พร้อมโปรแกรมที่ปรับแก้แล้ว ห่างออกไปหลายพันลี้ บนคาบสมุทรเกาหลีเหนือ ณ เมืองไคซอง
การเจรจาสงบศึกครั้งที่ 12 กำลังดำเนินอยู่ที่นี่
······
ขณะนี้ ตัวแทนจากหัวกั๋วและสหรัฐอเมริกานั่งกันเต็มโต๊ะเจรจา โดยมีระยะห่างระหว่างกันไม่ถึง 3 เมตร
แต่ระยะสั้น ๆ เพียง 3 เมตรนี้กลับกั้นพวกเขาไว้คนละโลก
ฝ่ายหัวกั๋วมีเฉินเจี้ยนเฟิง รองผู้บัญชาการทหาร เป็นหัวหน้าคณะผู้แทน เขาผ่านศึกมาครึ่งชีวิต เป็นนายทหารที่แข็งกร้าวคนหนึ่งของประเทศ การที่หัวกั๋วส่งเขามาคุมการเจรจาครั้งนี้ ก็แสดงจุดยืนได้ชัดเจนแล้ว
ข้างผู้บัญชาการเฉินมีโจวเหวินปิน รองรัฐมนตรีกระทรวงการต่างประเทศของหัวกั๋วนั่งอยู่ ปีนี้เขาอายุสี่สิบต้น ๆ สวมแว่นกรอบทอง ดูสุภาพเรียบร้อย แต่ก็อย่าหลงเชื่อภาพลักษณ์ภายนอก เพราะคนผู้นี้ก็แข็งกร้าวไม่แพ้กัน
เมื่อรวมกับนายทหารฝ่ายเสนาธิการอีกหลายคน ฝ่ายหัวกั๋วมีทั้งหมด 6 คน
ฝ่ายสหรัฐอเมริกาก็มี 6 คนเช่นกัน หัวหน้าคณะผู้แทนคือแฮโรลด์ เทอร์เนอร์ พลเรือโทกองทัพเรือ ซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากผู้บัญชาการสูงสุดของ “กองกำลังสหประชาชาติ” ด้วยตัวเอง
เทอร์เนอร์มีรูปร่างสูงใหญ่ หน้าตาเป็นชาวตะวันตกอย่างชัดเจน ผมทองตาสีฟ้า สวมเครื่องแบบทหารเรือที่รีดเรียบกริบ เหรียญตราเต็มแผงอก เขานั่งพิงเก้าอี้เล็กน้อย ใบหน้าประดับรอยยิ้มตามมารยาท
แต่ไม่ว่าจะมองอย่างไร รอยยิ้มนั้นก็ดูฝืน ๆ
ในฐานะพลเรือโทผู้สูงศักดิ์ เขามักคิดว่าตัวเองไม่เหมือนนายทหารบกของสหรัฐฯ พวกนั้น จึงรู้สึกอับอายและขุ่นเคืองจากก้นบึ้งของหัวใจ