หวนคืนมาตุภูมิปี 1950: พิมพ์เขียวของผมล้ำหน้าโลก

ตอนที่ 163 คำวิงวอนจากกระทรวงรถไฟ

6 นาที· 1.5K คำ

ก็จริง การผลิตรถป้องกันอากาศยานก็ไปหาคุณหลิน การปรับลดสมรรถนะรถถังรุ่น 51 ก็ไปหาคุณหลิน ตอนนี้ยังมาหาคุณหลินอีก แม้แต่ตัวเขาเองก็รู้สึกว่ามีเรื่องอะไรก็ต้องรบกวนวิศวกรหลินอยู่เสมอ

หลินหย่วนเงยหน้ามองเขาแวบหนึ่ง «ผู้บัญชาการจาง วันนี้เป็นอะไรไป พูดอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ ไม่เหมือนคุณเลยนะ»

จางเป่ยไห่หน้าแดงขึ้นมาอย่างหาได้ยาก เขากระแอมเบา ๆ «เป็นเรื่องทางกระทรวงรถไฟ...»

พอได้ยินคำว่ากระทรวงรถไฟ หลินหย่วนก็เข้าใจขึ้นมาทันที พอจะเดาได้ว่าเกิดอะไรขึ้น

ก่อนหน้านี้เขาเคยเขียนแบบแผนปรับปรุงหัวรถจักรไอน้ำฉบับสมบูรณ์ให้กระทรวงรถไฟ ทั้งยังร่างแบบหัวรถจักรดีเซลกับหัวรถจักรไฟฟ้าไว้เป็นข้อมูลสำรองด้านเทคนิคด้วย

หลังจากนั้น เขาก็ติดต่อทางกระทรวงรถไฟผ่านโทรเลขอยู่เรื่อย ๆ คอยปรึกษาหารือเรื่องเทคนิคกันเป็นครั้งคราว

ช่วงแรกทุกอย่างราบรื่นดี หลังได้รับแบบ ทางกระทรวงรถไฟก็จัดโรงงานหัวรถจักรซื่อฟางกับโรงงานต้าเหลียนร่วมกันพัฒนา เรียกได้ว่าทุ่มเทกันเต็มที่ ในโทรเลขมีแต่ข่าวดีทำนองว่า «ความคืบหน้าในขณะนี้เป็นไปอย่างราบรื่น» และ «คาดว่าจะผลิตรถต้นแบบเสร็จในเดือนหน้า»

แต่ผ่านไปพักหนึ่ง น้ำเสียงในโทรเลขก็เปลี่ยนไปกะทันหัน

เริ่มจากการปรับปรุงหัวรถจักรไอน้ำมีปัญหา ต่อมาก็เป็นการผลิตหัวรถจักรดีเซล โทรเลขส่งมาติด ๆ กัน ปัญหาสะสมเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ หลินหย่วนให้คำแนะนำไปไม่น้อยเช่นกัน แต่เพราะเป็นการชี้แนะทางไกล ผลลัพธ์จึงไม่ค่อยเป็นที่น่าพอใจนัก

หลินหย่วนถามว่า «ปัญหาที่แจ้งมาในโทรเลขก่อนหน้านี้ แก้ไขหมดแล้วหรือยัง»

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป