เวลา
เป็นสิ่งที่ยุติธรรมที่สุด
สำหรับคนงานในอุโมงค์ใต้ดินก็เช่นกัน
สำหรับทหารในสนามรบก็เหมือนกัน
วันหนึ่ง
แล้วก็อีกวัน
ไม่รู้ตัวเลยว่าเวลาล่วงผ่านไปจากซอกนิ้ว
ภายในฐานใต้ดินหมายเลข 95-27 เสียงขูดเจียรในเขตดัดแปลงเครื่องจักรเก่าดังตั้งแต่เช้าจรดค่ำ
เสียงครืดคราดราวกับกำลังไสเส้นบะหมี่ลงชาม
พวกเขาใช้มีดขูดนับหมื่นครั้ง ทีละนิด จนไสผิวรางนำทางนี้ออกมาได้
ทีมพัฒนาเครื่องจักรแม่ความแม่นยำสูงก็ผ่านจากขั้นเขียนแบบในช่วงแรก เข้าสู่ขั้นตอนการผลิตจริงแล้ว
จ้าวต้าป่าวหล่อแท่นเครื่องด้วยตัวเองกว่าสิบครั้ง กว่าจะทำให้ได้ความแม่นยำตามข้อกำหนดในขั้นต่อไป
พอเฉินเถี่ยจู้ได้รับข่าว ก็รีบลากแท่นเครื่องออกไปทันที
จากนั้นเขาก็พาช่างระดับแปดกับระดับเจ็ดอีกสิบกว่าคน
บุกเข้าไปในโรงงาน แล้วก็ไม่โผล่ออกมาอีกเลย
ส่วนสายการผลิตลำกล้องปืนใหญ่ก็ค่อย ๆ เดินหน้าไปเช่นกัน
แม้จะมีลำดับความสำคัญต่ำที่สุด แต่สิบกว่าวันก็กลึงชิ้นงานที่ได้มาตรฐานออกมาได้หนึ่งชิ้น
สะสมทีละน้อย เดี๋ยวก็ได้มากเอง
พอดัดแปลงเครื่องจักรเก่าเสร็จ ก็เริ่มผลิตเป็นจำนวนมากได้ทันที
สายการผลิตทั้งสามเดินหน้าไปพร้อมกัน ต่างคนต่างทำ ไม่มีใครถ่วงใคร
หลินหย่วนเป็นเหมือนเพลาหมุนที่เชื่อมสายการผลิตทั้งสามเข้าด้วยกัน
ช่วงเช้าเขาคอยตรวจความแม่นยำในเขตดัดแปลงเครื่องจักรเก่า เสร็จแล้วก็แวะไปดูความคืบหน้าที่โรงงานลำกล้องปืนใหญ่
เวลาที่เหลือเขาทุ่มให้กับงานของทีมพัฒนาเครื่องจักรแม่
แทบทุกวันเขานอนไม่กี่ชั่วโมง แถมยังผอมลงไปทั้งตัว
แต่ดวงตากลับยิ่งเป็นประกายขึ้นเรื่อย ๆ
……
เช้าตรู่ของวันที่ยี่สิบเอ็ด