เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้น ต้องเริ่มเล่าย้อนกลับไปเมื่อสองเดือนก่อน
······
สองเดือนก่อน โตเกียว อาคารหมายเลขหนึ่ง
กองบัญชาการสูงสุดกองทัพภาคตะวันออกไกลของสหรัฐฯ ตั้งอยู่ตรงมุมหนึ่งของลานหน้าพระราชวังหลวง ปกติที่นี่มีรถราสัญจรขวักไขว่ นายพลเข้าออกไม่ขาดสาย
แต่วันนี้ ทางเดินกลับเงียบผิดปกติ
นายพลแมกอาเธอร์ยืนอยู่ตรงหน้าต่างสูงจรดพื้นในห้องทำงาน หันหลังให้ประตู ทอดสายตามองอ่าวโตเกียวด้านนอก
เรือพิฆาตของสหรัฐฯ หลายลำลอยอยู่บนผิวน้ำ ควันดำจาง ๆ ลอยออกมาจากปล่องเรือ
เขาจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าตัวเองวางสายโทรศัพท์สายนั้นลงได้อย่างไร
จำได้เพียงว่าเสียงจากปลายสายเย็นชา ราวกับกำลังอ่านประกาศไว้อาลัย
“ตามคำสั่งของประธานาธิบดี นายพลแมกอาเธอร์ คุณถูกปลดจากตำแหน่งทั้งหมด พลโทลี ไมคริชจะเข้ารับตำแหน่งผู้บัญชาการสูงสุดกองกำลังสหประชาชาติแทน”
หลังจากนั้น คำพูดก็กลายเป็นเสียงอื้ออึงในหูเขา
ปลดจากตำแหน่ง
ชาตินี้เขาไม่เคยคิดเลยว่าคำนี้จะถูกนำมาใช้กับตัวเอง
เขาคือดักลาส แมกอาเธอร์นะ
นักเรียนอันดับหนึ่งของโรงเรียนนายร้อยเวสต์พอยต์ วีรบุรุษสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ผู้บัญชาการสนามรบแปซิฟิกในสงครามโลกครั้งที่สอง ผู้สร้างตำนานการยกพลขึ้นบกที่อินชอน
ชื่อของเขาผูกติดกับเกียรติภูมิของสหรัฐอเมริกา
แต่ตอนนี้ ประธานาธิบดีที่ไม่เคยไปแนวหน้าเลยสักครั้ง กลับใช้คำสั่งแค่ฉบับเดียวพรากทุกอย่างไปจากเขา
เขาไม่ยอมรับ
จะให้เขายอมรับได้อย่างไร?
การยกพลขึ้นบกที่อินชอนเกิดขึ้นได้เพราะเขาฝืนเสียงคัดค้านของทุกคน ท้าทายคำทักท้วงจากคณะเสนาธิการร่วม แล้วส่งทหารเจ็ดหมื่นนายขึ้นฝั่งที่ท่าเรืออินชอน จนพลิกสถานการณ์สงครามเกาหลีได้ในคราวเดียว