เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ไม่นานการตรวจสอบ «รายชื่อของหลินหย่วน» ก็เสร็จสิ้น
วันนั้นเอง จางลี่กั๋วก็กลับมาที่กรมใหญ่อุตสาหกรรมอาวุธยุทโธปกรณ์อีกครั้ง ในมือถือตลับหนังสีดำ สีหน้าเรียบเฉยเหมือนทุกครั้ง
“ผลออกมาแล้ว” เขาวางตลับลงบนโต๊ะ “40 คน คัดออก 3 คน”
พอได้ยินว่ามีคนถูกคัดออก โจวเจิ้นปังก็ใจหายวาบ
“ทำไมถึงคัดออกแค่สามคน? สามคนนั้นเป็นใครบ้าง?”
“หวังกั๋วเฉียงที่รับผิดชอบงานหล่อความแม่นยำ ลูกเขยของเขาเป็นคนฮ่องกง” จางลี่กั๋วเปิดแฟ้ม “อีกคนคือหลี่ต้าจ้วงที่รับผิดชอบงานแปรรูปความร้อน ลูกพี่ลูกน้องของเขา หลี่เอ้อร์จ้วง ตอนนี้อยู่ไต้หวัน ส่วนวิศวกรป้องกันยานเกราะที่ย้ายมาจากมหาวิทยาลัยวิศวกรรมทหารฮาร์บิน น้องชายของเขาไปเรียนต่อที่อเมริกา เรียนจบแล้วก็ยังพำนักอยู่ที่นั่นไม่ยอมกลับ”
“คนพวกนี้มีความเสี่ยงที่จะเปิดเผยความลับอยู่บ้าง!”
โจวเจิ้นปังถอนหายใจ ทั้งสามคนนี้ได้รับเลือกเข้ามาได้ ฝีมือย่อมไม่ธรรมดาแน่นอน
แต่กฎก็คือกฎ
“ถ้าอย่างนั้น...” เขาครุ่นคิด “ส่วนคนที่จะมาแทน...”
“งานหล่อความแม่นยำ ฉันย้ายจ้าวต้าป่าวจากเสิ่นหยางมาแล้ว เขาเป็นช่างฝีมือระดับ 8 มาจากครอบครัวชาวนารับจ้าง เป็นสมาชิกพรรค ผ่านการตรวจสอบประวัติการเมือง ไม่มีปัญหา เรื่องครอบครัวก็ไม่มีปัญหา”
“ส่วนงานแปรรูปความร้อนก็หาคนจากไท่หยวนมาแทนแล้ว ส่งคำสั่งโยกย้ายไปพร้อมกันเรียบร้อย”
“ส่วนงานป้องกันยานเกราะ ตอนนี้ในประเทศยังไม่มีใครแทนได้ คงต้องปล่อยตำแหน่งว่างไว้ก่อน”
หลินหย่วนพยักหน้าเห็นด้วย เรื่องป้องกันยานเกราะ ให้เขารับหน้าที่แทนไปก่อนก็ได้