เธอเดินเร็ว ๆ ไปหาประธานาธิบดี แล้วกระซิบข้างหูว่า “ท่านประธานาธิบดีครับ นี่คือรายงานสถานการณ์การเจรจาแนวหน้าที่นายพลเทอร์เนอร์เพิ่งส่งมาครับ”
ประธานาธิบดีรับเอกสารมาแล้วคลี่ออกอ่าน คิ้วขมวดเข้าหากัน สีหน้าของเขายิ่งอ่านก็ยิ่งย่ำแย่
ในโทรเลข รายงานของเทอร์เนอร์เขียนเสียสวยหรู ราวกับว่าฝ่ายตนเป็นฝ่ายได้เปรียบอย่างเต็มที่
“หลังจากเจรจาอย่างยากลำบากมาหลายรอบ ผมก็สามารถควบคุมอารมณ์ของคณะผู้แทนหัวกั๋วไว้ได้สำเร็จ การเจรจาคืบหน้าอย่างรวดเร็ว”
“ฝ่ายหัวกั๋วมีท่าทีอ่อนลง ยินดีหารือในประเด็นต่าง ๆ หลายข้อ”
“ในประเด็นการปลดอายัดทรัพย์สิน การยกเลิกการปิดล้อม และการส่งตัวนักวิทยาศาสตร์กลับประเทศ ผมยืนหยัดด้วยเหตุผลและไม่ยอมถอยแม้แต่น้อย เพื่อช่วงชิงผลประโยชน์สูงสุดให้สหรัฐอเมริกา”
“แต่เนื่องจากหัวกั๋วยืนกรานเรียกค่าปฏิกรรมสงคราม 2,000 ล้านดอลลาร์ ฝ่ายเราจึงปฏิเสธอย่างเด็ดขาด การเจรจาจึงตกอยู่ในภาวะชะงักงัน ขอคำสั่งทางยุทธวิธีด้วยครับ”
อ่านรายงานระดับนี้ ถ้าไม่รู้เรื่องจริงคงนึกว่าข้อเรียกร้องทั้ง 4 ข้อของหัวกั๋วถูกเทอร์เนอร์ปฏิเสธรวดเดียวหมดแล้ว
แต่ประธานาธิบดีสหรัฐฯ ไม่ใช่คนที่จะหลอกได้ง่าย ๆ อ่านตั้งแต่ต้นจนจบก็ไม่เห็นมีความคืบหน้าสักอย่าง ความหมายไม่ใช่ว่า “ผมถ่ายทอดสิ่งที่ท่านรับปากไว้ไปหมดแล้ว ส่วนเรื่องที่รับปากไม่ได้ รบกวนท่านบอกทีว่าผมควรทำยังไง” หรอกหรือ
แปลใจความทั้งหมดออกมาได้แค่หกคำ: ท่านประธานาธิบดี ช่วยด้วย ผมไม่ไหวแล้ว
เดิมทีประธานาธิบดีก็อารมณ์ไม่ดีอยู่แล้ว พอเห็นเนื้อหาแบบขอไปทีพวกนี้ เขาก็โมโหจนฟาดเอกสารลงบนโต๊ะ
ความโกรธที่อัดแน่นเต็มอกกำลังหาที่ระบายอยู่พอดี