การยิงทดสอบประสบความสำเร็จอย่างงดงาม
หลี่ต้าซานยืนอยู่หลังเนินดิน
จับจ้องกลุ่มควันดินปืนที่ยังสลายไปไม่หมดตรงไกลออกไป
จากนั้นเขาก็หันกลับมาทันที คว้าแขนหลินหย่วนไว้
“เสี่ยวหลิน! สำเร็จแล้ว! สำเร็จจริง ๆ!”
หลินหย่วนเองก็ตื่นเต้นมาก
“ไป ๆ ๆ” หลี่ต้าซานลากเขากลับไป “กลับสำนักงาน! โทรหาผู้อำนวยการจางเดี๋ยวนี้!”
“เรื่องนี้รอไม่ได้!”
“รอแม้แต่นาทีเดียวก็ไม่ได้!”
······
พอกลับถึงห้องทำงานผู้อำนวยการโรงงาน หลี่ต้าซานก็คว้าโทรศัพท์ทันที
“ต่อสายไปสำนักงานอุตสาหกรรมหัวเป่ยให้ผม!”
“ขอคุยกับผู้อำนวยการจาง บอกว่ามีเรื่องด่วนทางทหาร!”
“ผู้อำนวยการจาง! อ้อ! ผมหลี่ต้าซานครับ!”
“เหล่าหลี่ ใช่เรื่องปืนใหญ่จรวดหรือเปล่า?”
“ใช่ครับ! ผู้อำนวยการจาง! สำเร็จแล้ว!” เสียงของหลี่ต้าซานตื่นเต้นจนแทบควบคุมไม่อยู่ “ปืนใหญ่จรวด! ยิงทดสอบสำเร็จแล้วครับ!”
ปลายสาย หวังกั๋วกั๋วหัวเราะออกมาทันที
“ฮ่า ๆ ๆ ๆ!”
“ดี! ผลการทดสอบเป็นยังไงบ้าง?”
“วันนี้ยิงทดสอบกระสุนนัดเดียวสำเร็จครับ! ระยะสามกิโลเมตร ยิงถูกเป้าพอดี! แรงระเบิดพ่นควันสูงสิบกว่าเมตรเลยครับ!”
“เครื่องยิงจรวดก็เริ่มผลิตจำนวนมากได้แล้วครับ! ทำตัวอย่างออกมาสิบกระบอก!”
“ปืนเล็กยาวอัตโนมัติกับปืนเล็กยาวกึ่งอัตโนมัติก็มีตัวอย่างแล้วครับ!”
ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง ผู้อำนวยการจางคล้ายกำลังครุ่นคิด
“เอาอย่างนี้นะ เหล่าหลี่ ตั้งแต่กลับมาคราวก่อน ฉันก็ยุ่งกับเรื่องนี้มาตลอด”
เสียงของจางเว่ยกั๋วพลันลดต่ำลง แต่ทุกคำหนักแน่นมาก “ฟังให้ดีนะ”
“ปกป้องของให้ดี แล้วก็ดูแลโรงงานให้ดี”
“ฉันจะแจ้งกรมใหญ่เดี๋ยวนี้”
“ฉันจะพารองผู้อำนวยการจ้าวไปด้วย เขาเองก็เฝ้ารอมานานแล้ว ถ้าฉันไม่บอกว่าการทดลองผลิตในโรงงานต้องใช้เวลา ป่านนี้เขาคงบินไปถึงแล้ว!”
“ฉันจะแจ้งคนจากเขตทหารไปด้วย”
“อย่างช้าที่สุดคงถึงวันนี้”
“ก่อนหน้านั้น”
“ห้ามแมลงวันสักตัวบินเข้าเขตวิจัยเด็ดขาด”
“เข้าใจไหม?”
“เข้าใจครับ!” หลี่ต้าซานตอบเสียงดัง
เสียง “ตู๊ด—” ดังขึ้น ก่อนสายจะถูกตัดไป
หลี่ต้าซานถือหูโทรศัพท์ไว้ แล้ววางกระแทกลงดังเพียะ
“หวังกัง!” เขาตะโกนออกไปนอกห้อง “เรียกหวังกังมานี่!”
หวังกังวิ่งมาถึงอย่างรวดเร็ว
“ผู้อำนวยการ เรียกผมหรือครับ?”