หลังการทดสอบรถถังประสบความสำเร็จ หลินหย่วนเข้าร่วมงานเลี้ยงฉลองของโรงงานรถถังเสร็จ ก็ให้ช่างหวังขับรถพุ่งตรงไปยังกรมใหญ่อุตสาหกรรมอาวุธยุทโธปกรณ์ทันที
ตอนมาถึงกรมก็เกินสามทุ่มแล้ว ขณะนี้ในอาคารสำนักงานยังมีไฟสว่างอยู่หลายดวง
ทหารยามที่ประตูจำรถของหลินหย่วนได้ เมื่อเห็นป้ายทะเบียนหมายเลข 1☆00028 ที่คุ้นตาแล่นเข้ามาแต่ไกล ก็รีบเปิดประตูและทำความเคารพพร้อมกัน
รถแล่นเข้าไปในกรมใหญ่อุตสาหกรรมอาวุธยุทโธปกรณ์อย่างรวดเร็ว ก่อนจะเบรกกะทันหันจนเกิดเสียงเอี๊ยดและจอดหน้าตึก จากนั้นหลินหย่วนก็ลงจากรถ
“จู้จื่อ รอฉันอยู่ชั้นหนึ่งนะ”
“ครับ”
หลินหย่วนจัดการให้จู้จื่อเรียบร้อยแล้วก็จัดเสื้อผ้าให้เข้าที่ ก่อนเร่งฝีเท้าเข้าไปในอาคารสำนักงาน
······
ห้องทำงานของโจวเจิ้นปังอยู่ด้านในสุดของชั้นสอง ตอนนี้ประตูแง้มอยู่ และมีแสงลอดออกมาจากช่องประตู
หลินหย่วนเดินไปถึงหน้าห้องแล้วเคาะประตู
“เข้ามา” เสียงหนักแน่นของโจวเจิ้นปังดังมาจากด้านใน
ได้ยินเสียงแล้วหลินหย่วนก็ผลักประตูเข้าไป ก่อนจะปิดประตูตามหลัง
โจวเจิ้นปังนั่งอยู่หลังโต๊ะทำงาน ตรงหน้ามีเอกสารกองโต ส่วนมือยังกำปากกาไว้ด้ามหนึ่ง
พอเห็นว่าแขกที่เข้ามาคือหลินหย่วน เขาก็ชะงักไปอย่างเห็นได้ชัด
“วิศวกรใหญ่หลิน มาทำอะไรที่นี่?” โจวเจิ้นปังวางปากกาลง “วันนี้นายไม่ได้อยู่โรงงานรถถังหรือ? ผลการทดสอบเป็นยังไงบ้าง?”
“ตอนนี้การทดสอบเครื่องยนต์เสื้อสูบรุ่น วี-2 ผ่านแล้วครับ”
หลินหย่วนเดินเข้าไป ดึงเก้าอี้ออกแล้วนั่งลงตรงข้าม “ทดสอบด้วยเครื่องวัดกำลัง ได้ประมาณ 530 แรงม้าครับ”
“530 แรงม้า?” โจวเจิ้นปังได้ยินตัวเลขแล้วดวงตาเป็นประกาย “มากกว่ามาตรฐานที่สหภาพโซเวียตกำหนดไว้ตั้ง 30 แรงม้าเลยหรือ?”
“ใช่ครับ” หลินหย่วนพยักหน้า “แถมความแข็งแรงของเสื้อสูบก็เพิ่มขึ้นด้วย สูงกว่าของโรงงานเดิมไม่น้อย รับแรงดึงได้ถึง 410 เมกะพาสคัล”