เมืองหลวง ในช่วงกลางฤดูหนาว เดือนสิบสองตามปฏิทินจันทรคติ
อากาศหนาวเหน็บสุดขั้ว พื้นดินเย็นเยียบ ลมหายใจที่พ่นออกมากลายเป็นไอขาว
ภายในลานของสถาบันคอมพิวเตอร์ กิ่งก้านต้นหยางไร้ใบจับตัวเป็นเกล็ดน้ำค้างแข็งบาง ๆ เมื่อลมพัด เกล็ดน้ำแข็งก็ร่วงกราวลงมา ทว่าภายในอาคารกลับคึกคักไปอีกแบบ ประตูห้องคอมพิวเตอร์ชั้นสามเปิดอ้า ไอร้อนจากเครื่องคอมพิวเตอร์พวยพุ่งออกมาตามโถงทางเดิน
วันนี้เป็นวันสำคัญ
เครื่องรุ่นเต็มสเปก 102 ทดสอบอย่างเป็นทางการ
ในห้องคอมพิวเตอร์มีคนเบียดเสียดกันแน่นตั้งแต่แรกแล้ว ส่วนด้านนอกก็มีทหารคุ้มกันนักวิทยาศาสตร์ยืนกันอยู่มากมาย จนแทบจะอัดแน่นเต็มโถงทางเดิน
นักวิชาการที่เพิ่งเดินทางกลับประเทศอย่างเหล่าเฉียน กั๋วหย่งหวย และลู่วิ่นฮั่น มากันเกือบครึ่ง ศาสตราจารย์หัวพาอาจารย์อาวุโสจากสถาบันคณิตศาสตร์มาหลายคน ส่วนเล่ยเทียนเจวี๋ยกับซือชางซวี่ยืนอยู่คนละฝั่งข้างตู้เครื่อง กำลังชี้ดูแผงวงจรเรียงรายด้วยความสนใจ
เจ้าหน้าที่เทคนิคของสถาบันก็มากันครบทุกคนเช่นกัน เฉียนมู่เฟย หวังจื้อหย่วน และจ้าวเจียจวิ้น ซึ่งเป็นกำลังหลักของทีม มาปักหลักในห้องตั้งแต่เช้าตรู่ คอยตรวจสายไฟและเช็กแรงดันไฟฟ้า ยุ่งจนแทบไม่ได้หยุดพัก
ในห้องร้อนอบอ้าวอย่างหนัก หลอดสุญญากาศกว่า 5,000 หลอดแผ่ความร้อนออกมาพร้อมกัน พัดลมระบายอากาศถูกเปิดแรงสุด เสียงหึ่ง ๆ ดังกลบทุกอย่าง แต่ไม่มีใครรู้สึกหนวกหู บนใบหน้าทุกคนมีความตื่นเต้นที่แทบจะกดไว้ไม่อยู่
······
เครื่องนี้ก็คือเครื่องรุ่นเต็มสเปก 102