เช้าวันรุ่งขึ้น
ณ สนามทดสอบรถถังส่วนลึกที่สุดของคลังใต้ดิน
ที่นั่นเป็นพื้นที่ใต้ดินขนาดมหึมา เพดานสูงราว 50 เมตร ยากจะจินตนาการว่าคนในยุคนี้สร้างมันขึ้นมาได้อย่างไร
ตอนนี้ผู้เชี่ยวชาญหลักจากฝ่ายวิจัยและพัฒนากว่าสามสิบคนมารวมตัวกัน เบียดเสียดอยู่หลังกำแพงนิรภัย
เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยก็ยืนเรียงแถวกัน ดวงตาจับจ้องรถถังคันมหึมาที่ตำแหน่งยิงไม่วางตา
บนชั้นลอยชั้นสอง จอมพลเนี่ยยืนเอามือไพล่หลังอยู่ข้างราวระเบียง
เมื่อวานหลังจากเห็นรถถังคันมหึมาประกอบเสร็จ เขาก็ยังไม่ยอมกลับ เดี๋ยวลูบตรงนั้นเดี๋ยวคลำตรงนี้ คันไม้คันมือจนถึงขั้นไม่ฟังคำห้ามและเข้าไปดูใกล้ ๆ
คืนนั้นเขาเลยพักค้างคืนในหอพักภายในถ้ำ เช้านี้พอได้ยินว่าจะทดสอบรถถัง เขาก็รีบมาถึงแต่เช้าตรู่
“กำแพงถอนใจ” จอดนิ่งอยู่ที่ตำแหน่งยิง
ลำกล้องปืนใหญ่ยาวเหยียดชี้ไปข้างหน้า ราวกับกระบี่ที่ชักออกจากฝัก
เฉินเต๋อหมิงสวมชุดทำงานเปื้อนคราบน้ำมัน รีบปีนเข้าไปในห้องคนขับ เมื่อวานพอประกอบรถถังเสร็จ เขาก็คันไม้คันมือแทบทนไม่ไหวแล้ว การทดสอบวันนี้ทำให้เขาตื่นเต้นรอมาตลอดทั้งคืน
พลยิงและผู้บังคับรถถังสองคนที่คัดเลือกไว้ก่อนหน้านี้ก็ปีนขึ้นไปประจำตำแหน่งบนป้อมปืน
“ทุกคนเข้าประจำตำแหน่ง!” หลินหย่วนยืนอยู่ข้างแท่นบัญชาการ ในมือถือเครื่องรับส่งวิทยุแบบสะพายที่ประกอบขึ้นมาอย่างง่าย ๆ
“ชุดทดสอบการเคลื่อนที่พร้อม!”
“ชุดทดสอบอำนาจการยิงพร้อม!”
“ชุดทดสอบการป้องกันพร้อม!”
“ชุดทดสอบระบบควบคุมการยิงพร้อม!”
“ชุดรักษาความปลอดภัยพร้อม!”
แต่ละชุดรายงานตามลำดับ หลินหย่วนพยักหน้า ก่อนหันไปมองจอมพลเนี่ยบนชั้นลอยชั้นสอง
จอมพลเนี่ยพยักหน้าเล็กน้อย
“รายการแรก ทดสอบการเคลื่อนที่” หลินหย่วนสั่ง “เริ่ม!”
“ครืน—”
เครื่องยนต์ดีเซลวีห้าสิบสี่แบบอัดอากาศเชิงกล กำลัง 725 แรงม้า ส่งเสียงคำรามต่ำหนักแน่นราวกับสัตว์ร้ายที่เพิ่งตื่นจากหลับใหล