“ผู้หมวด! เราจะทำยังไงกันดี?!” เสียงคนขับดังมาอย่างน่าสงสาร
ฮันก์สกัดฟันแน่น
“ขับไปข้างหน้า! ไม่ต้องสนรถบรรทุกแล้ว!”
“ขับอ้อมไปหลังเขาเลย!”
“หลบซ่อนก่อนแล้วค่อยว่ากัน!”
พอได้ยินคำสั่งของผู้หมวด เครื่องยนต์ของแพตตันก็คำรามขณะเริ่มเคลื่อนไปข้างหน้า
แต่ถนนดินก็แคบอยู่เท่านั้น
ข้างหน้ายังมีรถคันนำกับรถบรรทุกขวางอยู่
จะขับไปได้ยังไง?
ฮันก์สเริ่มร้อนใจ
“ชนเปิดทาง!”
“ชนรถบรรทุกให้พ้น!”
รถถังของพวกเขาคำรามกึกก้อง พุ่งชนรถบรรทุกของฝ่ายเดียวกันที่อยู่ข้างหน้า
เสียงทึบดัง “โครม!”
รถบรรทุกคันหน้าถูกชนจนเบี่ยงไปด้านข้างครึ่งเมตร
ถึงอย่างไร รถบรรทุกก็บรรทุกของเต็มคัน แถมยังพอเรียกได้ว่าเป็นรถขนของหนักคันย่อม ๆ รถถังจึงชนให้พ้นทางได้ยากอยู่พักหนึ่ง
ชนไปแล้ว รถบรรทุกคันหน้าก็ยังขวางถนนอยู่ดี
จังหวะนั้นเอง
กระสุนนัดที่สามจาก 027 ก็มาถึง
“ตูม!”
กระสุนนัดนี้พุ่งเข้าใส่ป้อมปืนด้านหน้าของแพตตันคันนำโดยตรง
ในวิทยุสื่อสารของฮันก์สมีเสียงซ่ารบกวนเล็กน้อย
จากนั้น
ก็ไม่มีเสียงอะไรอีกเลย
เห็นได้ชัดว่ารถคันนำถูกทำลายแล้ว
ฮันก์สเบิกตากว้างขึ้นทันที
รถคันท้ายพังไปแล้ว
รถคันหน้าก็พังไปแล้ว
เหลือเพียงรถของเขาที่ติดอยู่ตรงกลาง
ซากรถขวางอยู่ทั้งหน้าและหลัง ไม่มีทางให้ไปต่อ
ต้องบอกว่า
ตำแหน่งตรงกลางที่ฮันก์สเลือกนั้นปลอดภัยกว่าจริง ๆ
แต่ตอนนี้กลับทำให้เขาสิ้นหวังที่สุด
เขาเห็นกับตาว่ารถถังคันหลังถูกทำลาย