หวนคืนมาตุภูมิปี 1950: พิมพ์เขียวของผมล้ำหน้าโลก

ตอนที่ 127 ผลผลิตพุ่งทะยาน

6 นาที· 1.5K คำ

ระเบิดปรมาณูงั้นหรือ?

ในความทรงจำจากชาติก่อนของหลินหย่วน แมคอาเธอร์เคยยื่นคำร้องต่อวอชิงตันเพื่อขอใช้ระเบิดปรมาณูในสนามรบเกาหลีจริง ๆ

แต่สุดท้ายทรูแมนก็ปฏิเสธ

เพราะตอนนั้นสหภาพโซเวียตก็มีระเบิดปรมาณูแล้ว อเมริกาไม่กล้าใช้สุ่มสี่สุ่มห้า กลัวว่าจะจุดชนวนสงครามนิวเคลียร์

แต่ตอนนี้ เพราะการมาถึงของเขา ประวัติศาสตร์จึงเบี่ยงเบนไปจากเส้นทางเดิมแล้ว

กองกำลังอาสาสมัครรุกคืบเร็วเกินไปเมื่อมีอาวุธยุทโธปกรณ์ใหม่หนุนหลัง ขณะที่กองทัพอเมริกันกำลังพ่ายแพ้อย่างยับเยิน

แม้แต่จำนวนผู้เสียชีวิตในสนามรบก็ยังเกินกว่าที่วอชิงตันคาดการณ์ไว้ คราวนี้แมคอาเธอร์จอมบ้าระห่ำจะกล้าเสี่ยงทำอะไรสุดโต่งจริง ๆ หรือเปล่า?

หลินหย่วนมองจางเป่ยไห่ สูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วบังคับตัวเองให้สงบลง

“ข่าวเชื่อถือได้ไหม?”

“กำลังตรวจสอบอยู่ แต่มีความเป็นไปได้สูงครับ”

“อีกอย่าง แมคอาเธอร์ประกาศแถลงการณ์ต่อสาธารณะแล้ว”

“เขาบอกว่าจะไม่ตัดความเป็นไปได้ที่จะใช้ทุกวิถีทางนอกแบบ เพื่อยุติสงครามเกาหลี”

พอได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของหลินหย่วนก็เคร่งขรึมลง

บ้าเอ๊ย การข่มขู่ด้วยอาวุธนิวเคลียร์!

ไอ้พวกอเมริกันเวรนี่มาเล่นมุกเดิมอีกแล้ว

พวกมันคิดว่าแค่มีระเบิดปรมาณูก็จะทำให้คนหัวกั๋วกลัวได้หรือไง?

ไร้เดียงสา!

เมื่อ 5,000 ปีก่อน เราเผชิญน้ำท่วมเหมือนชาวอียิปต์

เมื่อ 4,000 ปีก่อน เราใช้เครื่องสัมฤทธิ์เหมือนชาวบาบิโลนโบราณ

เมื่อ 3,000 ปีก่อน เราขบคิดปรัชญาเหมือนชาวกรีก

เมื่อ 2,000 ปีก่อน เราออกศึกไปทั่วเหมือนชาวโรมัน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป