พื้นผิวกระดาษหนังแกะเรืองแสงวาบขึ้นอย่างคุ้นเคย ตัวอักษรค่อย ๆ ปรากฏขึ้นราวกับเลือดสีแดงคล้ำกำลังไหลย้อย
[กำลังคำนวณ...]
[เวลาที่คาดว่าจะใช้ในการคำนวณ: 3 วินาที]
[คำตอบ: 1. หีบโลหะสีทองคล้ำใต้ชั้นวางของลำดับที่ 5 ทางซ้ายมือด้านหน้า]
[2. รากไม้แห้งเหี่ยวสีเทาท่อนนั้นบนแท่นบูชาที่อยู่ลึกที่สุดทางทิศเหนือ
[3. ชิปในกล่องสีดำตรงมุมห้องลับทางขวามือ]
หลังจากนั้น ตัวอักษรยังคงบิดเบี้ยวต่อไป ก่อนจะรวมตัวเป็นข้อความบรรทัดเล็ก ๆ ที่แสบตาอยู่ด้านล่างสุด
[หมายเหตุ: ท่านผู้แทนปาฏิหาริย์ผู้ละโมบเอ๋ย เมื่อเห็นสีหน้าเจ็บปวดของท่านแล้ว ท่าทางกินของท่านช่างเหมือนตัวตุ่นที่ตกลงไปในถังข้าวจนกินพุงกางจริง ๆ]
[คำแนะนำด้วยความปรารถนาดี: ลองเปิดใจให้กว้างกว่านี้หน่อย ในเมื่อเอาไปไม่หมด ท่านก็อาจพิจารณาใช้คลังสมบัติแห่งนี้เป็นสุสาน ฝังตัวเองไว้ที่นี่ จะได้อยู่กับเศษเหล็กพวกนี้ไปตลอดกาลนะ]
หลินไป๋เมินคำเยาะเย้ยจากกระดาษเฮงซวยแผ่นนี้อย่างเด็ดขาด
เขาจับจ้องเป้าหมายแรก—ใต้ชั้นวางของลำดับที่ 5 ทางซ้ายมือด้านหน้า
แล้วก้าวฉับ ๆ เข้าไป
หีบโลหะสีทองคล้ำใบนั้นมีฝุ่นจับเต็มไปหมด ผิวหน้าไม่ได้ลงกลอน มีเพียงสลักกลไกแบบง่าย ๆ เท่านั้น
กึก
เขายกฝาหีบขึ้นทันที
ข้างในปูด้วยฟองน้ำกันกระแทกหนึ่งชั้น ตรงกลางฟองน้ำมีผลึกทรงข้าวหลามตัดสีเทาขาวโปร่งแสง 4 ก้อน ขนาดเท่ากำปั้นวางนิ่งอยู่
ภายในผลึกมีลวดลายของเหลวสีทองละเอียดจาง ๆ บางอย่างไหลเวียนอย่างเชื่องช้า คล้ายเส้นเลือดของสิ่งมีชีวิต