“พรากแรงโน้มถ่วง”
พื้นดินห่างออกไปทางซ้าย 100 เมตรทรุดฮวบลง หมาป่าวายุคมดาบหลายสิบตัวที่กำลังพุ่งเข้ามาล้มหมอบลงพร้อมกัน ก่อนกายลับแห่งพลังจะกระทืบซ้ำจนแหลกเป็นเนื้อบด
“ฝนกรดกัดกร่อน”
กลุ่มหมอกกรดสีเขียวซีดก่อตัวขึ้นกลางอากาศ
หยดฝนกระแทกเกล็ดหนาของสัตว์มาร ส่งเสียงซู่ซ่าและเกิดควันขาว
เกราะป้องกันที่แข็งแกร่งแต่เดิมถูกกัดกร่อนจนเกิดรูเลือดเล็กใหญ่เต็มไปหมด
กายลับแห่งความมืดฉวยโอกาสเข้าใกล้ คมดาบสีดำแทงทะลุรูเลือดเข้าใส่จุดตาย
“ตัดแยกมิติ”
ระลอกคลื่นไร้รูปร่างไขว้สลับกันกลางอากาศ
สัตว์มารบินได้สามตัวที่กระโจนขึ้นสูงถูกรบกวนด้วยระลอกคลื่นมิติ เส้นทางบินพลันปั่นป่วน
หลินไป๋ไม่ได้หวังว่าวิชาเวทขั้น 3 และ 4 ที่เพิ่งเรียนรู้จะเอาชนะศัตรูที่มีระดับสูงกว่าได้
เขาใช้มันอย่างเป็นประโยชน์ที่สุด—เอาไว้ควบคุมสนามรบทั้งหมด
ชะลอการเคลื่อนไหว ทำลายการป้องกัน ปั่นป่วนรูปขบวน
ส่วนงานเก็บกวาดที่เหลือ มอบให้กายลับทั้งสองที่ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยจัดการทั้งหมด
เสือดาววายุเพลิงขั้น 7 ตัวหนึ่งฝ่าแนวป้องกันของกายลับแห่งพลังมาได้ อ้าปากกว้างเผยเขี้ยวแหลม พุ่งเข้าใส่ใบหน้าของเขา
หลินไป๋ไม่ขยับเท้าแม้แต่น้อย
พลังจิตขยับไหว “ชะลอพลังงาน”ร่วงลงมา
ร่างของเสือดาววายุเพลิงที่อยู่กลางอากาศชะงัก การเคลื่อนไหวช้าลงไปครึ่งจังหวะ
คมเงาของกายลับแห่งความมืดโผล่ออกมาจากด้านข้าง ฟันขาหน้าทั้งสองของมันขาดสะบั้นในคราวเดียว
เสือดาววายุเพลิงส่งเสียงร้องโหยหวนก่อนร่วงลงพื้น
นี่คือการเข่นฆ่าฝ่ายเดียว
ซากสัตว์มารใต้เท้ากับซากสัตว์ยักษ์สีชาดกองพะเนินขึ้นเป็นภูเขาเนื้อสูง 3 เมตร