“10 วัน” ราตรีเดินไปที่บ่อน้ำลึกแล้วก้มมองลงไป
“กฎที่เจ้าของที่นี่ตั้งไว้ยังถือว่าใจดีอยู่”
หลินไป๋กวาดตามองรอบด้าน ก่อนเอ่ยกำหนดแผนการ
“พักอยู่ที่นี่สักหน่อยเถอะ”
ตอนนี้พลังต้นกำเนิดของโลกที่เขามีเหลือเฟือ
วิชาเวทขั้นสองที่เพิ่งได้มา น่าจะใช้เวลาศึกษาให้ดีได้
ถึงสถานการณ์ของเขาจะมีกายลับแห่งพลังและกายลับแห่งความมืดคอยคุ้มกัน วิชาเวทขั้นสองอาจไม่ได้ช่วยเพิ่มพลังต่อสู้มากนัก
แต่การต่อสู้ในลานทดสอบเมื่อครู่ทำให้เขาเข้าใจ
บางครั้งก็อย่าได้หลงเชื่อว่าวิชาเวทขั้นสูงจะเหนือกว่าเสมอไป
อีกอย่าง... เขาเงยหน้าขึ้น มองบันไดคดเคี้ยวด้านหลังคฤหาสน์
ในใจเริ่มมีข้อสันนิษฐานบางอย่าง
......
หลินไป๋ผลักประตูไม้ของห้องปีกแรกทางซ้าย ก้าวข้ามธรณีประตู แล้วดึงประตูปิดตามหลัง
ภายในห้องมีข้าวของไม่มาก
เตียงไม้เนื้อแข็งหนึ่งหลัง โต๊ะสี่เหลี่ยมหนึ่งตัว
เขาเดินไปนั่งขัดสมาธิบนเตียง หลับตาลง แล้วจมจิตสำนึกเข้าสู่ทะเลจิตสำนึกโดยตรง
ภายในทะเลจิตสำนึก กระดาษหนังแกะลอยนิ่งอยู่
หลินไป๋เริ่มตรวจนับทรัพย์สินที่มี
ในซากภูเขาไฟ กายลับแห่งพลังอัดหมีลาวายักษ์ขั้นเก้าจนตาย ทั้งยังได้รับพลังต้นกำเนิดของโลกมาถึง 6,000 หน่วยในคราวเดียว
เมื่อนับรวมกับเงินเก็บเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่สะสมไว้ก่อนหน้านี้ ตอนนี้พลังต้นกำเนิดของโลกในมือเขาก็มีมากกว่า 7,000 หน่วยแล้ว
เงินก้อนโตเลยทีเดียว...
เขารำพึง ก่อนนำม้วนคัมภีร์ที่ได้จากลานทดสอบออกมาจากแหวนมิติ แล้วคลี่มันบนตักจนสุด