หลินไป๋เริ่มคำนวณในใจ
ด้วยเคล็ดวิชาที่ลู่ฉางหยวนมอบให้ วิญญาณของซูหวานจึงมั่นคงขึ้นชั่วคราว
ไม่ต้องกังวลอีกแล้วว่าเธอจะสลายไปกะทันหัน
สิ่งที่ต้องจัดการต่อจากนี้คือปัญหาเรื่องกระดาษหนังแกะ
เขาไม่อาจใช้ต้นกำเนิดของซูหวานมาคำนวณวิชาอีกแล้ว
ถ้าอย่างนั้นก็ต้องหาโลกที่กำลังถูกบุกรุก หรือใกล้จะล่มสลายตามที่ลู่ฉางหยวนพูดให้พบ
จากนั้นล่าสังหาร “ปีศาจ” หรือ “ภัยพิบัติ” ที่ก่อรูปขึ้นจากต้นกำเนิดของโลกเหล่านั้น แล้วรวบรวมพลังต้นกำเนิด
จะไปหาโลกแบบนั้นได้ที่ไหน?
ชั่วโมงที่สิบสามงั้นหรือ?
ที่นั่นนับเป็นช่องทางหนึ่งได้จริง ๆ
ที่นั่นคือสถานีเปลี่ยนถ่ายระหว่างหมื่นโลก ข้อมูลข่าวสารหมุนเวียนรวดเร็วที่สุด ต้องมีข่าวที่เกี่ยวข้องให้ค้นหาแน่
แต่เรื่องนี้ก็ทำให้เกิดปัญหาอีกข้อ
เส้นทางนักเล่นแร่แปรธาตุของเขาเพิ่งเริ่มต้น ยังต้องเรียนรู้วิชาใหม่ ๆ อย่างต่อเนื่องเพื่อเลื่อนขั้น
หากต้องออกจากโลกแห่งการเล่นแร่แปรธาตุเพื่อตามหาต้นกำเนิดของโลก พลังของเขาก็จะหยุดพัฒนา
แต่หากไม่ตามหาต้นกำเนิดของโลก เขาก็ไม่มีทางคำนวณวิชาได้อย่างรวดเร็ว
เฮ้อ...
ติดอยู่ในวงจรอุบาทว์ชัด ๆ
ไม่ว่ายังไง ค่อย ๆ หาทางไปทีละก้าวแล้วกัน
เขาลุกขึ้น เตรียมกล่าวลา
“เดี๋ยวก่อน”
ลู่ฉางหยวนเรียกเขาไว้
“ดูเหมือนนายกำลังลำบากใจอยู่นะ?”
เขายิ้ม “นายเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุ ไม่เคยคิดจะหาทางจากภายในโลกแปรธาตุบ้างหรือ?”
หลินไป๋ชะงัก มองเขาอย่างไม่เข้าใจ
