หลินไป๋ไม่รู้จะพูดอะไรอยู่ครู่หนึ่ง
ห่างออกไปไม่กี่เมตร ชายชรากำลังถือม้วนหนังแกะเปรียบเทียบลวดลายบนเพดานทีละจุด
ปลายปากกาทองคำบริสุทธิ์หยุดลงบนกระดาษแล้วขีดเขียนซ้ำไปซ้ำมา เขาพึมพำพึมพำท่องพยางค์อันลึกลับ
ท่องจำอย่างตะบี้ตะบัน ฝืนลอกเลียนแบบ
ส่วนหลินไป๋อาศัยกระดาษหนังแกะ เก็บความลับทั้งหมดของเพดานสุสานไปได้แล้ว
กระดาษหนังแกะทำการคำนวณได้เพียงอย่างเดียวในแต่ละครั้ง
วิชาเวทขั้นศูนย์ 13 วิชา และวิชาเวทขั้นหนึ่งอีก 1 วิชา
เมื่อรวมกับวงเวทแลกเปลี่ยนสรรพสิ่งและวิชาประกายไฟขั้นศูนย์ที่สลักไว้ก่อนแล้ว ตลอดจนวิชาคลื่นกระแทกที่เพิ่งได้มา วิชาเวทขั้นศูนย์ในมือเขาก็ครบตามเกณฑ์แล้ว
การเลื่อนขั้นเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุขั้นหนึ่ง และปลุกกายลับเก้าขั้วแห่งกระดูกสันหลังข้อแรก ยังขาดกุญแจดอกสุดท้ายเพียงดอกเดียว
หลินไป๋จดจ่อความคิด
[คำนวณวิชาเวทขั้นหนึ่ง: น้ำพุแห่งชีวิต]
[เริ่มคำนวณ]
[เวลาคำนวณโดยประมาณ: 72 ชั่วโมง]
ตัวอักษรเลือนหายไป กระดาษหนังแกะเข้าสู่สถานะคำนวณ
หลินไป๋เลิกคิ้ว 72 ชั่วโมงงั้นหรือ?
เร็วขนาดนี้เชียว!
นั่นแสดงว่าความซับซ้อนของวิชาเวทขั้นหนึ่งนี้ใกล้เคียงกับวงเวทแลกเปลี่ยนสรรพสิ่ง!
......
อากาศภายในประตูหินขมุกขมัว
ชายชรากำปากกาสลักทองคำบริสุทธิ์ ข้อมือสั่นไหวด้วยความเร็วที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เส้นบิดเบี้ยวปกคลุมทั่วกระดาษหนังแกะ
เขาลืมคนสองคนที่อยู่ด้านหลังไปจนหมดสิ้นแล้ว
เงยหน้าขึ้นทั้งตัว จมดิ่งสู่ภาวะไร้ตัวตน
“ปาฏิหาริย์...โครงสร้างวิชาเวทนี้...เหลือเชื่อจริง ๆ”