ลูกตาขนาดมหึมาบนมารดาของสัตว์หุบเหวพลันกลอกอย่างแรง
มันได้รับข้อมูลจากแท่นบูชาในป่ารกร้างแห่งนครเพลิงสืบทอด
ยอดฝีมือจากต่างโลก
พลังชีวิตบริสุทธิ์ที่เข้มข้นอย่างยิ่ง
จัดการอัศวินผู้ถือโคมที่ถูกมันสิงได้อย่างง่ายดายงั้นหรือ?
น่าสนใจ......
......
นอกนครเพลิงสืบทอด
คนสองคนกับม้าหนึ่งตัวเดินพ้นรัศมีแสงของม่านเพลิงปฐมกาลโดยสมบูรณ์
ความมืดภายนอกโถมเข้าหาทันที
หลีโน่ปลดโคมเก่าคร่ำคร่าที่เอวออกมา แล้วถ่ายเทพลังศรัทธาเข้าไปเล็กน้อย
แสงสีเหลืองสลัวแผ่ขยายออกไป ส่องสว่างโดยรอบ
“มหาปุโรหิตเรียกคุณไปเมื่อครู่ เขาพูดอะไรหรือ?” หลีโน่เดินนำทางอยู่ข้างหน้า ก่อนจะอดหันกลับมาถามไม่ได้
เสียงใสกังวานของเธอฟังดูล่องลอยอยู่กลางทุ่งร้าง
“ถึงยอดเขาเทพแล้วค่อยบอก”
“ตอนนี้ตั้งใจนำทางไปก่อน ฉันไม่รู้อะไรเกี่ยวกับโลกของพวกคุณเลย ไม่อยากเผลอเหยียบกับดักประหลาดเข้า”
หลีโน่เงียบไป ก่อนจะหันกลับมาโดยไม่ถามต่อ
มือขวาของเธอกำด้ามทวนยาวสีเงินขาวที่เอวไว้ สีหน้าเคร่งเครียดขึ้น
เมื่อพ้นจากที่กำบังของม่านเพลิงปฐมกาล ในที่สุดหลินไป๋ก็ได้เห็นโลกใบนี้อย่างเต็มตา
นี่คือวันสิ้นโลกอันสิ้นหวังอย่างแท้จริง
พื้นดินใต้เท้ามีสีดำคล้ำ เหยียบลงไปแล้วนุ่มยวบเล็กน้อย
เมื่อเพ่งดู จะเห็นเมือกแห้งกรังจำนวนมาก เปลือกแข็งสีดำที่แตกกระจาย และเศษกระดูกที่ไม่รู้จักปะปนอยู่ในดิน
อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นเน่าเหม็นรุนแรง
ทุกครั้งที่หายใจ หลอดลมจะรู้สึกแสบแปลบเล็กน้อย
บริเวณริมแสงที่ส่องไปถึง มีซากศพรูปร่างต่างกันเกลื่อนกลาดอยู่