สถานที่ที่ปลอดภัยอย่างแท้จริงเช่นนี้ ไม่ใช่ว่าใครก็เข้ามาได้ตามใจ
ทุกครั้งที่เข้ามา จะต้องจ่ายทรายแห่งกาลเวลาหนึ่งเม็ดเป็นค่าผ่านทาง
แน่นอนว่าเมื่อจ่ายค่าผ่านทางแล้ว อยากอยู่ข้างในนานแค่ไหนก็ได้ ไม่มีใครมายุ่ง
แต่ปัญหาคือ จะมีใครยอมหมกตัวอยู่ที่นี่โดยไม่ออกไปไหนตลอดได้หรือ?
คนที่มาถึงโลกใบนี้ล้วนเป็นผู้ถูกสวรรค์เลือกจากโลกของตน เรียกได้ว่าแต่ละคนต่างทะเยอทะยานยิ่งกว่าฟ้า
ใครจะอดใจไม่ออกไปแสวงหาโอกาสวาสนาได้?
โลกใบนี้มีของดีอยู่ไม่น้อย
......
ทันทีที่ก้าวผ่านม่านกั้น เสียงอึกทึกและไอร้อนระอุก็โถมเข้าปะทะ
หากซากปรักหักพังคือนรกอันเงียบงัน ที่นี่ก็คือลานรื่นเริงที่เหล่ามารเริงระบำ
ถนนในหลุมลึกทอดวนเป็นเกลียวลงไป สองข้างทางเต็มไปด้วยแผงขายของเรียงรายแน่นขนัด
หลินไป๋เห็นสุนัขล่าเนื้อสามหัวพ่นกลิ่นกำมะถันออกจากปาก กำลังขายของเหลวเรืองแสงเป็นขวด ๆ
เห็นสุภาพบุรุษในชุดหางยาวเนี้ยบกริบ แต่มีหนวดสัมผัสขยับยุกยิกแทนศีรษะ กำลังโฆษณาหนังสือ
และยังเห็นมนุษย์ดัดแปลงที่ร่างกายถูกหุ้มด้วยแผ่นโลหะ เหลือเพียงลูกตามนุษย์โผล่ออกมา กำลังซ่อมอุปกรณ์ผ่าตัดชันสูตร
พูดถึงเรื่องนี้ มีเรื่องหนึ่งที่น่าสนใจอยู่เหมือนกัน
ด้านหลังแผงขายของทุกแผงมีกระจกเงาบานใหญ่ตั้งอยู่
เพื่อให้เข้าออกได้ทุกเมื่อ
หลินไป๋ดึงปกเสื้อคลุมขึ้นมาบังใบหน้าไว้ครึ่งหนึ่ง
เวลาบนจอประสาทตาเหลืออีก 43 นาที
เวลานี้มากพอให้เขาสำรวจดูว่าในตลาดที่รวบรวมทรัพยากรจากหมื่นโลกสวรรค์มีอะไรอยู่บ้าง