หลี่ขุยฟันกระทบกันจนพูดไม่ออก
“ยังจะสอบสวนผมอีกหรือ?” หลินไป๋ก้าวต่อไปข้างหน้า
มือยักษ์กดต่ำลงตามมาอีกครึ่งเมตร เหลือห่างจากหนังศีรษะของหลี่ขุยเพียงไม่กี่สิบเซนติเมตร
แรงกดดันมหาศาลทำให้กระดูกของหลี่ขุยส่งเสียงกร๊อบแกร๊บ เส้นเลือดที่ขาปูดโปนขึ้นมา
เฉียนตัวที่อยู่ด้านหลังปาดเหงื่อ ดวงตาเบิกกว้างจนแทบถลน
ลูกพี่นี่ดุดันเกินไปแล้ว ถึงกับลงมือกับผู้บริหารกลางโถงใหญ่!
ขณะที่หลี่ขุยใกล้จะทนไม่ไหวและทรุดเข่าลง
เสียงตวาดดุดันแหบพร่าก็ดังมาจากชั้นสองของโถงใหญ่
“ไอ้ไหนมันไม่ดูตาม้าตาเรือ กล้ามาแตะต้องแขกของฉัน!”
ร่างเตี้ยร่างหนึ่งพลิกข้ามราวกั้นจากชั้นสองลงมาโดยตรง
ผู้มาใหม่มีผมยุ่งเหยิง ในมือยังกำแกนพลังงานที่สลักลวดลายไว้เพียงครึ่งเดียว เสื้อคลุมสีขาวเปื้อนคราบน้ำมันเต็มไปหมด
เขาคือกุสตาฟ นักเล่นแร่แปรธาตุระดับตำนาน
กุสตาฟลงถึงพื้นโดยไม่แม้แต่จะมองสัตว์ประหลาดลาวาตัวมหึมานั่น สายตาของเขามองข้ามมันไป จับจ้องหลี่ขุยที่อยู่บนพื้น ใบหน้าเหี่ยวย่นคล้ำดำราวกับก้นหม้อ
“แกเป็นตัวอะไร ถึงกล้าระงับสิทธิ์ของหลินไป๋?” กุสตาฟเดินฉับ ๆ เข้าไปหา แล้วฟาดแกนพลังงานครึ่งท่อนในมือลงบนหน้าหลี่ขุย
บนหน้าหลี่ขุยมีรอยเลือดเพิ่มขึ้นมาเส้นหนึ่ง แต่เขาไม่กล้าแม้แต่จะหลบ
อาจารย์กุสตาฟขึ้นชื่อเรื่องอารมณ์แปรปรวน ปกป้องพวกพ้อง และไม่สนเหตุผลอย่างสุดโต่ง
ที่ร้ายกว่านั้นคือ เขาไม่เหมือนคนจากพันธมิตรตระกูลใหญ่พวกนั้นเลยแม้แต่น้อย
“อาจารย์ เป็นฝ่ายตระกูลใหญ่...” หลี่ขุยพยายามอธิบาย