5 เหรียญทอง?
จี้อวิ๋นชะงักไป เงินแค่นี้ในเขตเมืองชั้นใน สำหรับเขาก็เป็นเพียงค่าอาหารมื้อหนึ่งเท่านั้น
“คุณไป๋ มุกนี้เย็นชืดไปหน่อยนะ”
รอยยิ้มบนใบหน้าจี้อวิ๋นจางลงเล็กน้อย แววตาคมกริบขึ้น
หากเขาไม่ได้เรียนรู้มาบ้างเล็กน้อย จนพอมองออกว่านั่นคือ[วงเวททำลายพลังวิญญาณ]อันซับซ้อน
เขาคงคิดว่าไอ้หนุ่มตรงหน้าคือนักต้มตุ๋นที่เอาของเกรดตลาดนัดมาหลอกขายเป็นของโบราณแน่
“ปกติผมไม่ค่อยพูดเล่น”
หลินไป๋ยักไหล่ ใช้ปลายนิ้วดีดกระสุนสีเหลืองอร่ามเม็ดนั้นให้ลอยกลับไปอยู่ในมือจี้อวิ๋นอีกครั้ง
“อาจารย์ของผมปรับปรุงสูตรส่วนผสมหลัก แม้พลังทำลายจะลดลง 10% แต่ก็ช่วยลดต้นทุนลงได้มาก”
“ต้นทุนแค่ 5 เหรียญทอง”
นิ้วมือที่คีบกระสุนของจี้อวิ๋นพลันกำแน่น
5 เหรียญทอง!
กระสุนเจาะพลังของแท้เป็นไพ่ตายช่วยชีวิต เป็นของฟุ่มเฟือย ยิงไปแค่นัดเดียวก็ทำให้ปวดใจไปครึ่งปี
แต่ถ้าของชิ้นนี้ราคาแค่ 5 เหรียญทอง...
สำหรับกลุ่มอิทธิพลใหญ่ในเขตเมืองชั้นในอย่างพวกเขา
มันก็เป็นกระสุนปืนทั่วไป! เป็นของสิ้นเปลือง!
ต่อให้เป็นแก๊งไร้ชื่อในเขตเมืองชั้นนอก ขอแค่กัดฟันสู้ ก็ยังระดมหน่วยปืนที่มีพลังพอคุกคามผู้เหนือมนุษย์ลำดับต่ำได้!
ปริมาณที่มากขึ้นย่อมก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพ
ถ้าของพวกนี้ผลิตได้ทัน...ไม่แน่ว่ามันอาจเปลี่ยนโฉมหน้าเมืองศิลาดำไปอย่างสิ้นเชิง!
จี้อวิ๋นสูดหายใจลึก รีบปรับสีหน้า ฝืนกดคลื่นความปั่นป่วนในใจลงไป
“ผลิตได้เท่าไร?”
เขาถามตรง ๆ
ราคาไม่ใช่ประเด็นสำคัญอีกต่อไป ประเด็นคือของแบบนี้มีได้มากแค่ไหน