“แขกผู้มีเกียรติที่ได้รับเชิญเป็นพิเศษ?”
จ้าวผิงเฟิงแทบถลนตาออกมา เขาอุตส่าห์ออกแรงตั้งมากมายกว่าจะได้บัตรเชิญใบนี้มา
งานแลกเปลี่ยนครั้งนี้จัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ แต่ก็ยิ่งใหญ่สำหรับคนมีเงินมีอำนาจเท่านั้น สำหรับคนธรรมดา มันก็เป็นแค่ข่าวดังในโทรทัศน์
คนที่ได้รับเชิญเป็นพิเศษให้เข้าร่วมงาน ล้วนเป็นยอดฝีมือของวงการทั้งนั้น
หรือว่าเฉินหยวนขับรถรับส่งผู้โดยสารจนกลายเป็นคนดังในวงการไปแล้ว?
จ้าวผิงเฟิงผุดความคิดนี้ขึ้นมาในใจ แต่แล้วก็รีบส่ายหัวอย่างบ้าคลั่ง ปัดความคิดนั้นทิ้งไป
ถ้าขับรถรับส่งผู้โดยสารแล้วเข้างานแลกเปลี่ยนได้ แล้วจะตั้งเกณฑ์กีดกันไว้ทำไม?
แค่บัตรเชิญของงานแลกเปลี่ยนนี้ก็เป็นสัญลักษณ์แห่งฐานะแล้ว คนที่มีทรัพย์สินไม่ถึงหกหลักไม่มีทางเข้างานได้
“เฉินหยวน นายคงไม่ได้ไปขโมยบัตรเชิญมาจากไหนหรอกนะ?”
เฉินหยวนทำหน้าเอือมระอา ต่อให้เป็นหมูก็ยังพูดคำพูดแบบนี้ออกมาไม่ได้ ตอนนี้เขาสงสัยจริง ๆ ว่าสมองของจ้าวผิงเฟิงมีปัญหาหรือเปล่า
เห็นเขาไม่พูดอะไร จ้าวผิงเฟิงก็เรียกความมั่นใจกลับคืนมาได้อีกครั้ง
“หึ ฉันรู้อยู่แล้วว่านายมีพิรุธ ไม่พูดก็แปลว่ายอมรับแล้วสินะ!”
“ฉันขอเตือนไว้ก่อนนะ ในงานแลกเปลี่ยนนี้มีแต่ของล้ำค่า คนจนอย่างนายอยู่ให้ห่าง ๆ ไว้เถอะ”
เดิมทีเฉินหยวนไม่คิดจะหาเรื่อง เขาแค่อยากหาเงินมาทำทุน ใครจะคิดว่าจ้าวผิงเฟิงจะตามติดเป็นตังเม แล้วยังตามมาอีก
“หึ ผมจะเป็นคนจนหรือไม่ มันเกี่ยวอะไรกับคุณ?”
“คุณไม่ใช่ว่ารวยมากหรือ? งั้นเรามาเดิมพันกันไหม พนันกันว่าวันนี้ใครจะเปิดหยกออกมาได้ คุณว่าไง?”