"ไปโรงแรมเทียนหลาน!"
"ขอโทษนะครับคุณผู้หญิง ผมเลิกงานแล้ว!"
กลางดึก บนถนนในเมืองจีไห่ที่ไฟสลัว
เฉินหยวน ขับรถดิติวิ่งมาทั้งวัน เพิ่งจะจอดส่งผู้โดยสารเที่ยวสุดท้ายเสร็จ กำลังเตรียมกลับบ้าน จู่ๆ ผู้หญิงคนหนึ่งหน้าตาดีมีระดับก็รีบเปิดประตูข้างคนขับให้ตัวเองเข้ามานั่ง "ขับรถ!"
ผู้หญิงคนนั้นอายุประมาณยี่สิบห้าหก สวยโดดเด่นสะกดสายตา ผมลอนใหญ่ยุ่งเล็กน้อย ผิวขาวปากแดง ใส่ชุดเดรสสีเขียวเข้มสายเดี่ยว
ดวงตารูปพีชคู่งามตอนนี้แฝงไปด้วยความโกรธและตื่นตระหนก ท่วงท่าสง่างามแต่เต็มไปด้วยความรีบเร่ง
ถ้าเป็นปกตินะ เฉินหยวนอาจจะใจอ่อนตกลงไปแล้วล่ะ เพราะผู้หญิงสวยขนาดนี้ ไม่รับงานก็เสียดายแย่
แต่วันนี้เขาเหนื่อยจริงๆ
"ไม่ใช่นะคุณผู้หญิง ผมต้องกลับแล้วจริงๆ หาแท็กซี่คันอื่นเถอะนะครับ!"
"กลางดึกแบบนี้ รอไม่ไหวแล้ว!" ผู้หญิงพูดด้วยสีหน้าเร่งร้อน "ฉันเพิ่มเงินให้ได้ ช่วยเป็นพระสงฆ์ปลายทางช่วยฉันหน่อย แฟนหมั้นฉันนอกใจ ฉันจะไปจับผิด!"
พูดจบเธอก็หยิบธนบัตรสีแดงออกมากำหนึ่ง ดูเหมือนราวๆ 1,000 หยวน ยัดใส่มือเฉินหยวน
จับผิด?!
เฉินหยวนมีแรงขึ้นมาทันที
คิดในใจ ผู้หญิงสวยขนาดนี้ ก็มีคนนอกใจเธอด้วยเหรอ?
ยิ่งไปกว่านั้น ผู้หญิงคนนี้ให้เงินมือมาก ขนาดนี้เท่ากับรายได้ที่เขาวิ่งทั้งวันแล้ว
เฉินหยวนนิ่งคิด เอาเถอะ วิ่งอีกเที่ยวก็ได้ เงินก้อนนี้ถือว่าหยุดพักผ่อนพรุ่งนี้ก็แล้วกัน
"คุณผู้หญิง เรื่องเงินไม่เงินไม่สำคัญ ผมแค่ชอบช่วยเหลือคนอื่น นั่งให้ดีนะครับ!"
เฉินหยวนได้กลิ่นหอมอ่อนๆ ในรถ น้ำเสียงสูงขึ้นเล็กน้อย คว้าธนบัตรสีแดงเมื่อครู่ใส่กระเป๋า แล้วเหยียบคันเร่งมิดทันที
ไม่ถึงยี่สิบนาที รถก็มาจอดที่หน้าโรงแรม
"ต้องรบกวนคุณขึ้นไปกับฉันหน่อย ฉันกลัวกดเขาไม่ไหว นี่คือค่าตอบแทน!" ผู้หญิงคนนั้นหยิบธนบัตรออกมาจากกระเป๋าถืออีกเป็นสิบๆ ใบ
เฉินหยวนคิด มากันแล้วทั้งที ดูเรื่องสนุกไปพลางๆ ยังได้เงินอีก ไม่ขาดทุน!
"ได้เลย!"
"ไป!"
ผู้หญิงคนนั้นไปที่เคาน์เตอร์หน้าโรงแรม หาข้ออ้างอะไรสักอย่าง ก็ได้การ์ดห้องมาจากพนักงานหนุ่ม แล้วพาเฉินหยวนขึ้นไปชั้นสามอย่างดุดัน
ไม่แปลกใจเลย คนสวยๆ ไปไหนมาไหนก็มีอภิสิทธิ์ทั้งนั้น
เฉินหยวนสีหน้าตื่นเต้น ถูมือเดินตามไปข้างหลัง
ล้อเล่นน่า ดูเรื่องสนุกแล้วไม่รีบ ไม่ใช่คนปกติ!
ติ๊ด—
หน้าห้อง 303
พร้อมกับเสียงปลดล็อกดังขึ้น ผู้หญิงคนนั้นแทบไม่ลังเล เตะประตูเปิดออกทันที
"เธอยืนเฝ้าอยู่ตรงประตู อย่าให้ใครหนีไปได้!"
สั่งเสร็จ ผู้หญิงคนนั้นก็ไม่รอให้เฉินหยวนตอบ เดินก้าวยาวๆ เข้าไปในห้อง
วินาทีถัดมา เธอก็เห็นชายหญิงคู่หนึ่งกำลังกอดก่ายกันอยู่บนเตียงอย่างไม่สวมเสื้อผ้า สภาพการต่อสู้ดุเดือดมาก
"ใคร...ใครบ้ามันวิ่งเข้ามา!" ชายคนนั้นเป็นฝ่ายตั้งสติได้ก่อน
"จ้าวผิงเฟิง ลืมตาแกให้กว้างๆ แล้วดูให้ชัดว่าฉันเป็นใคร!" ผู้หญิงคนนั้นโกรธจนแทบระเบิด คว้าโทรศัพท์มือถือออกมาถ่ายรูปไม่ยั้ง "ไม่นึกเลยว่าแกจะเป็นคนแบบนี้!"
"จะแต่งงานอยู่แล้ว แถมยังแอบมานอกใจฉันข้างหลังอีก!"
"แกเก่งจริงๆ นะ!"
"ชิงเสวี่ย?!" จ้าวผิงเฟิงพอเห็นหน้าคนที่มา ก็ตกใจจนทำอะไรไม่ถูก รีบใส่เสื้อผ้าไปพร้อมกับเอามือบังหน้า "ชิงเสวี่ย นี่มันเข้าใจผิดกัน ฟังฉันอธิบายก่อน อย่าเพิ่งถ่ายสิ!"
"ยังไงล่ะ กล้านอกใจแต่กลัวคนถ่ายเหรอ?" อินชิงเสวี่ยหัวเราะเย็น "หลักฐานฉันอัดไว้แล้ว จ้าวผิงเฟิง จะกลับไปรายงานยังไง เป็นเรื่องของแกเอง แต่เรื่องหมั้นหมายระหว่างฉันกับแก เลิกกันแต่วันนี้!"
"ต่อไปนี้ช่วยหายหน้าหายตาไปให้ไกลๆ หน่อย!"
"อย่านะ ชิงเสวี่ย แกเข้าใจผิดจริงๆ!" จ้าวผิงเฟิงเริ่มร้อนใจ "ช่วงนี้บริษัทเพิ่งเปิดแผนกธุรกิจภาพยนตร์ ฉันกำลังลองเล่นฉากอยู่!"
อินชิงเสวี่ยได้ยินแล้วโมโหจนหัวเราะออกมา "จ้าวผิงเฟิง บ้านแกทำธุรกิจหิน อยู่ดีๆ มาถ่ายหนังเหรอ? เวลาโกหกก็คิดอะไรให้มันสมเหตุสมผลบ้างเถอะ!"
"ยังไงก็ไม่มีทางเป็นไปได้ระหว่างเราแล้ว น่าขยะแขยง!"
"ชิงเสวี่ย อย่าเพิ่งไป..." จ้าวผิงเฟิงยังไม่ยอมแพ้ ยื่นมือไปดึงไว้
หญิงสาวบนเตียงจู่ๆ ก็เอ่ยปากขึ้นมาอย่างเยาะเย้ย "เหอะ ตัวเองไม่มีฝีมือรักษาผู้ชายไว้ ไม่รู้จักสำนึก ยังหน้ามึนมาส่งเสียงดังเอะอะโวยวายที่นี่อีก!"
"ยังไม่ทันแต่งงานก็เป็นแบบนี้ ถ้าแต่งงานไปจะยิ่งเลวร้ายขนาดไหน!"
"พี่เฟิง ผู้หญิงแบบนี้ไม่จำเป็นต้องเก็บไว้หรอก ฉันเต็มใจแต่งงานกับพี่ จะให้ทำอะไรฉันก็ยอม..."
เฉินหยวนที่ยืนอยู่ตรงประตู คิดอยู่ว่าถ้าเกิดตีกันขึ้นมา จะช่วยโทรแจ้งตำรวจแล้วก็รีบหนี
แต่พอได้ยินเสียงนี้ ร่างกายก็สั่นสะท้านขึ้นมาทันที
ทำไมเสียงเหมือนคู่หมั้นของเขาจัง?
เมื่อเขาพุ่งเข้าไปในห้อง พอเห็นผู้หญิงบนเตียงชัดๆ ก็ต้องเบิกตากว้าง ขนทั่วตัวลุกชัน
"ซุนอวี่เยี่ยน แม่งเอ๊ย แกมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?!"
"อ๊ะ...เฉินหยวน แก...แกมาทำไม?" ซุนอวี่เยี่ยนสีหน้าตกใจ
"ซุนอวี่เยี่ยน แกทำแบบนี้กับฉันได้ยังไง?" เฉินหยวนตะโกนออกมาอย่างเดือดดาล
เขากับซุนอวี่เยี่ยนคบกันมาห้าปี เพื่อจะได้แต่งงานกับเธอเร็วๆ ทุกวันออกแต่เช้ากลับดึก หามรุ่งหามค่ำเพื่อเก็บเงิน
สุดท้าย สิ่งที่ตัวเองหวงแหนไม่ยอมแตะต้อง กลับมีคนอื่นเกือบจะทำให้พัง
"นังแพศยา นังสารเลว แกไม่รู้จักอาย!"
"เฉินหยวน ปากให้ดีๆ หน่อย แกเป็นแค่คนขับดิติกระจอกๆ คู่ควรกับฉันเหรอ? ฉันเจอคนที่ดีกว่าแล้ว ก็จะไม่กลับไปคบกับแกอีก!" ซุนอวี่เยี่ยนหลังความตื่นตระหนกช่วงสั้นๆ ก็พูดอย่างมีเหตุมีผล "อีกอย่าง ฉันไม่อาย แล้วแกอายล่ะสิ?"
"กลางดึกพาผู้หญิงอื่นมาโรงแรม?"
"เออ แกเป็นใครวะ มาวุ่นวายกับคู่หมั้นฉันได้ยังไง?" จ้าวผิงเฟิงฉวยโอกาสโยนความผิด "อินชิงเสวี่ย อย่าบอกนะว่าไอ้หมอนี่ไม่มีความสัมพันธ์อะไรกับแก!"
"ตัวเองก็ไม่สะอาด แถมยังมาหาเรื่องฉันอีก!"
"เราสองคนก็ต่างนอกใจเหมือนกัน เรื่องนี้เลิกกันเถอะ ไม่งั้นทะเลาะกันใหญ่ กลับบ้านไปใครก็อธิบายไม่รู้เรื่อง!"
อินชิงเสวี่ยดวงตาแทบถลน หายใจกระชั้น เกือบจะระเบิดความโกรธออกมา
เธอเหลือบมองเฉินหยวน แล้วจู่ๆ ก็ยิ้มออกมา "ได้ จ้าวผิงเฟิง ในเมื่อแกว่าฉันกับแฟนมีอะไรกัน งั้นฉันจะทำให้แกดู!"
ลากเฉินหยวนลงไปด้านล่าง แล้วเปิดห้องพักหนึ่งห้อง!
"นี่...แกจะทำอะไร?" เฉินหยวนงงไปหมด
"เปิดห้อง นอน!" อินชิงเสวี่ยไม่ยอมให้ขัด เผลอผลักเขาเข้าไปในห้อง
ประตูเพิ่งปิด ก็ได้ยินเสียงจ้าวผิงเฟิงตะโกนโวยวายอยู่ด้านนอก "อินชิงเสวี่ย แกหมายความว่าไง ออกมาพูดกันให้ชัด!"
"มีอะไรก็พูดกันตรงๆ ฉันยอมรับว่าฉันผิด แกจะเรียกร้องอะไรก็ได้ ฉันยอมทุกอย่าง!"
"แม่งเอ๊ย นังแพศยา ออกมาเดี๋ยวนี้ กล้าทำให้ฉันติดเขา ฉันจะฆ่าแก!" ...
อินชิงเสวี่ยหายใจเข้าลึกๆ แล้วกระชากคอเสื้อออกอย่างแรง "มาเถอะ!"
เฉินหยวนเบิกตากว้าง "แก..."
"เอาฉันสิ!" อินชิงเสวี่ยกัดริมฝีปาก น้ำเสียงมุ่งมั่นปนกับความบ้าคลั่งเลือนราง
มองดูสาวงามตรงหน้า เฉินหยวนใจเต้นแรง น้ำลายกลืนลงคอโดยไม่รู้ตัว
อินชิงเสวี่ยเป็นผู้หญิงสวยที่หายากจริงๆ
เป็นคนประเภทที่ถ้าเอาไปวางในฝูงชน จะโดดเด่นสะดุดตาทันที
ใบหน้ารูปไข่ คิ้วหลิว ผิวขาวเนียน รูปร่างผอมเพรียว
อากาศร้อนๆ แถมยังใส่แค่เสื้อคลุมบางๆ กับกระโปรงยาว
ถูกเธอกระชากแบบนี้ ตรงที่ควรอวบอิ่ม ก็โผล่ออกมาให้เฉินหยวนเห็นจนหมด
คิดว่าไม่ว่าจะเป็นผู้ชายคนไหน ก็ต้องเรียกว่าสิ่งยั่วยวนขั้นสุดยอด
"คุณผู้หญิง คุณใจเย็นก่อน..." เฉินหยวนพยายามรักษาสติ ยังไงเขากับเธอก็เพิ่งพบกันครั้งแรก จะมาถึงเนื้อถึงตัวกันเลย ก็ดูจะไม่ค่อยดีเท่าไหร่
ไม่ทันคิด อินชิงเสวี่ยกลับจ้องเขม็ง "แกยังเป็นผู้ชายอยู่ไหม?"
"ใส่เขาไปตั้งเยอะ แค่โกรธเฉยๆ ไม่คิดจะเอาคืนบ้างเหรอ?"
"จ้าวผิงเฟิงนอนกับผู้หญิงแก แล้วแกไม่อยากนอนกับคู่หมั้นเขาบ้างเหรอ?!"
คำถามต่อเนื่อง กระตุ้นความแค้นในใจเฉินหยวน
แม่งเอ๊ย!
เขาพูดมาถึงขนาดนี้แล้ว ยังลังเลอะไรอีกล่ะ!
ทำเลย!
สัมผัสที่ละเอียดอ่อนและกลิ่นกายอ่อนๆ กระตุ้นทุกเส้นประสาทของเฉินหยวน
ตูม!
วินาทีที่สัมผัสกัน ในหัวก็ดังขึ้นด้วยเสียงหนึ่งทุ้มต่ำเก่าแก่ "หยินหยางผสาน ดวงตาทิพย์ค้ำโลก น้องน้อย จงคว้าโอกาสที่ได้มานี้..."
เฉินหยวนคิดว่าแค่คิดไปเอง ไม่ได้สนใจ หมกมุ่นอยู่ในภวังค์แห่งความสุข
...
จนกระทั่งเช้าวันรุ่งขึ้น เขาถูกแสงแดดร้อนแรงสาดใส่ ก็ค่อยๆ ลืมตาขึ้น
หัวยังมึนงง รู้สึกเหมือนฝันไป
แสงแดดส่องผ่านหน้าต่าง ทำให้ผ้าปูที่นอนอุ่นไปหมด
ดอกเหมยแดงสดดอกหนึ่ง ก็ดูเด่นชัดเป็นพิเศษ
"นี่..."
เฉินหยวนนึกไปถึงผู้หญิงชื่ออินชิงเสวี่ยเมื่อคืนทันที
ไม่คิดว่ามาจะจับผิดได้ที่ตัวเอง แต่บังเอิญได้มีความสัมพันธ์กับผู้หญิงสวยอีกคน
และยังเป็นครั้งแรกอีกด้วย!
เดี๋ยวนะ...เธอไปไหนแล้ว?