ขึ้นไปถึงบนเขาแล้ว ในกับดักไม่มีหมูป่า แต่กลับมีกระต่ายป่าติดอยู่ตัวหนึ่ง หลินเหมียนดีใจยิ่ง รีบเก็บเข้าแดนมิติ นับเป็นรายได้อีกก้อนหนึ่ง
พริกสดทั้งหมดในแดนมิติถูกหลินเหมียนนำออกมาตากแดดจนหมด ใกล้เที่ยงจึงลงจากเขา
ฤดูกาลผ่านพ้นไปแล้ว ผักป่าบนเขาล้วนแก่จนกินไม่ได้ นางจึงไม่ขุดอีก บัดนี้สิ่งสำคัญที่สุดคือเก็บฟืนให้ได้มากหน่อย
นางยังตั้งใจบอกเด็กเล็กทั้งสองให้เลือกเก็บกิ่งไม้เล็ก ๆ กลับไปยามว่างจะได้สานตะกร้า แล้วจัดข้าวของในแดนมิติให้เป็นระเบียบ
ตอนเที่ยงหั่นเนื้อชิ้นหนึ่งมาผัดกับผักป่า แล้วหุงข้าวกล้อง
กินข้าวเสร็จ หลินไป๋พาเด็กเล็กสองคนไปตักน้ำ เตรียมซักสำลี
หลินเหมียนเลือกเศษผ้ามาสองสามชิ้น ตัดออกแล้วใช้แป้งหยาบเพียงเล็กน้อยทำแป้งเปียก อุดรูบนหน้าต่างให้หมด
เมื่ออุดรูครบแล้ว ในห้องก็พลันมืดลงไม่น้อย แต่เรื่องเหล่านี้ไม่สำคัญ ขอเพียงอบอุ่นก็พอ
ที่บ้านยังไม่มีอ่างใบใหญ่ หลินเหมียนจึงไปเคาะประตูบ้านข้าง ๆ เพื่อขอยืมอ่าง
ภรรยาตระกูลจางยกอ่างมาให้อย่างไม่อิดออด ทั้งยังบอกนางว่าไม่ต้องรีบคืน ที่บ้านยังมีอีกใบไว้ใช้
หลินไป๋พาเด็กเล็กสองคน หิ้วถังไม้กับโอ่งดินไปตักน้ำ กลับไปกลับมามากกว่ายี่สิบเที่ยว ส่วนสำลีนั้นล้างไปไม่ต่ำกว่าแปดถึงสิบรอบ หลินเหมียนจึงวางใจ
สำลีที่ซักแล้วไม่อาจนำไปตากบนพื้นโดยตรง พี่น้องจึงเรียงฟืนวางขนานกัน แล้วนำสำลีไปตากไว้ด้านบน
เมื่อทำงานเสร็จ มือของพี่น้องทุกคนก็แดงก่ำเพราะความหนาว
หลินไป๋กับเด็กเล็กสองคนเหนื่อยจนแทบไม่มีเรี่ยวแรง หลินเหมียนเห็นแล้วรู้สึกสงสารพวกเขาไม่น้อย ฤดูหนาวต้องไปตักน้ำริมแม่น้ำยิ่งลำบากทรมาน
รอปีนี้ขายน้ำมันพริกได้เงิน ปีหน้าพอเข้าฤดูใบไม้ผลิก็จะขุดบ่อน้ำในลานบ้าน จะได้ไม่ต้องวิ่งไปวิ่งมา
ก่อไฟให้เตียงเตาร้อน แล้วให้หลินไป๋พาเด็กเล็กสองคนไปพักก่อน ส่วนนางจะไปทำอาหาร