หลังเก็บเกี่ยวเสร็จไม่มีงาน ชาวบ้านกินข้าวกันสองมื้อ อีกทั้งพืชผลไม่ดีหรือมีที่ดินน้อย ก็กินแค่วันละมื้อเดียว
เดิมทีบ้านท่านปู่สามก็กินมื้อเดียว แต่เมื่อไม่กี่วันก่อน หวังชื่อภรรยาของหลินชางหมิงตั้งครรภ์ จึงเปลี่ยนเป็นวันละสองมื้อ
หลินชางหมิงมีบุตรสาวคนหนึ่งชื่อหลินซวง ปีนี้อายุสิบสองเท่ากับหลินไป๋
หลินชางเฉวียนหาภรรยาไม่ได้มาตลอด การสืบทายาทจึงตกอยู่กับสามีภรรยาหลินชางหมิง
หลังจากให้กำเนิดหลินซวง ครรภ์ของหวังชื่อก็เงียบสนิท ในใจหลินชางหมิงราวกับมีหินก้อนใหญ่ทับอยู่
นับตั้งแต่รู้ว่าหวังชื่อตั้งครรภ์อีกครั้งเมื่อหลายวันก่อน ก็ดีใจจนยิ้มไม่หุบทุกวัน
คนที่มาเปิดประตูคือหลินชางหมิง เห็นเป็นหลินเหมียนกับพวกน้องมาหา ก็รีบนำเข้าเรือน
หลินเหมียนเพิ่งมาบ้านท่านปู่สามเป็นครั้งแรก ลานบ้านท่านปู่สามใหญ่กว่าของตน นับห้องก็มากกว่าอยู่หลังหนึ่ง
เข้าห้องโถง ครอบครัวกำลังกินข้าวอยู่ แต่ละคนถือข้าวต้มรำข้าวที่มองไม่เห็นเมล็ดข้าว กลางโต๊ะมีผักดองหนึ่งถ้วย
ที่แปลกไปเพียงอย่างเดียวคือในถ้วยของหวังชื่อมีไข่
ท่านปู่สามหลินจงเห็นเป็นหลินเหมียนกับพวกน้อง ก็ลุกขึ้นให้หลินชางเฉวียนไปเอาถ้วยตะเกียบ
"เร็วเข้า นั่งลงกินข้าวต้มกัน"
หวังชื่อก็กวักมือเรียกหลินเหมียนไปนั่งระหว่างนางกับหลินซวง
หลินชางเฉวียนได้ฟังคำหลินจงก็จะไปเอาถ้วย หลินเหมียนรีบห้ามไว้
"ท่านอาสี่ ท่านอย่าเพิ่งไป พวกเรากินข้าวที่บ้านมาแล้ว"
นึกถึงว่าอย่าไปหน่วงให้บ้านท่านปู่สามกินข้าว พูดพลางก็รีบหยิบเนื้อครึ่งชั่งออกจากตะกร้ายื่นให้หลินชางหมิง หลินชางหมิงถอยหลังไปครึ่งก้าว มองไปทางบิดา