สายตาที่จ้องไม่กะพริบทำให้คุณรู้สึกอึดอัดไปทั้งตัว จึงก้มหน้าจัดของบนโต๊ะไปเรื่อย
พูดตามตรง คุณแอบเสียใจที่เผยอารมณ์ของตัวเองออกไป
ตอนเพิ่งมาถึงที่นี่ คุณยังจับทางกฎการเอาชีวิตรอดในเมืองแสงเหนือไม่ถูก
ทุกวันคุณยิ้มแย้ม เดินเหินคล่องแคล่ว แม้จะได้เงินเดือนน้อยนิด ก็ยังคอยให้กำลังใจตัวเองอยู่ในใจ
ชีวิตชีวาเปี่ยมพลังไม่เหมาะกับเมืองเย็นชาและประสิทธิภาพสูงแห่งนี้ สุดท้ายจึงเรียกสายตาแปลก ๆ เข้ามา รวมถึงการคุกคามจากวัยรุ่นข้างถนนอย่างวันนี้ด้วย
หลังจากนั้น คุณก็เรียนรู้วิธีเป็นพนักงานรับจ้างที่ดี รู้จักอู้งาน แอบพัก ทำหน้าเหมือนคนหมดอาลัยตายอยาก ขอแค่ลากตัวเองให้รอดไปวัน ๆ
หน้ากากตัวตลกช่วยไล่พวกวัยรุ่นกลุ่มนั้นไป ไม่ว่าจะตั้งใจหรือไม่ก็ตาม จนชั่วขณะหนึ่งคุณนึกว่าเขาเป็นคนดี
เอาเถอะ
บางทีทัศนคติของคุณก็ยังไร้เดียงสาอยู่ดี
คุณคิดฟุ้งซ่านไปเรื่อย พอเงยหน้าขึ้นอีกครั้งก็พบว่าหน้ากากตัวตลกยังนั่งอยู่ในร้าน แถมอาจไม่ได้ละสายตาไปไหนเลยด้วยซ้ำ ยังคงมองคุณอยู่
“ลูกค้ายังต้องการอะไรอีกไหมคะ?” คุณฝืนยิ้มออกมานิดหนึ่ง
เงียบ
ความเงียบอันน่าอึดอัดและยาวนาน
อีกฝ่ายไม่ตอบ ผ่านไปครู่ใหญ่จึงค่อย ๆ ลุกขึ้น แล้วเดินออกจากร้านสะดวกซื้อ
คุณถอนหายใจโล่งอก
การอยู่ในพื้นที่เดียวกับลูกค้าประหลาดแบบนี้ทำให้รู้สึกไม่สบายใจขึ้นมาอย่างไร้เหตุผล
ฝนตกหนักต่อเนื่องจนถึงเช้ากว่าจะหยุด เพราะอย่างนั้นทั้งคืนจึงแทบไม่มีลูกค้าเข้าร้าน
คุณจัดของบนชั้นวาง เก็บขยะจนเรียบร้อย เคน เพื่อนร่วมงานกะถัดไปก็มาถึงพอดี