แทบจะทันทีที่คุณนั่งลง ภาพลวงตาคล้ายภาพฉายก็ลอยขึ้นเหนือโต๊ะกลม
โลกใบเล็ก ๆ ทีละแห่งปรากฏขึ้นต่อหน้าสายตาของเหล่าเทพ ราวกับเป็นของว่าง
ความรู้สึกตามสัญชาตญาณในร่างกายปรากฏขึ้นอีกครั้ง มันบอกคุณว่าอาหารมื้อใหญ่ที่แท้จริงไม่ใช่โลกใบเล็กเหล่านั้น แต่คือ “ผู้เล่น” ที่เอาชีวิตรอดจากโลกใบเล็กมาได้
ก่อนจะยกอาหารขึ้นโต๊ะ ย่อมต้องคัดใบเน่าออกเสียก่อน
“ผู้เล่น” ที่พ่ายแพ้ในการต่อสู้ในโลกใบเล็ก ก็คือ “ใบเน่า”
พวกเขาไม่มีคุณสมบัติแม้แต่จะกลายเป็นของว่าง
ส่วนผู้ที่เอาชีวิตรอดจากโลกใบเล็กอันโหดร้ายได้ จะกลายเป็นอาหารมื้อใหญ่ของเหล่าเทพ
รอบโต๊ะอาหาร เหล่าเทพกำลังหารือกันว่าจะแบ่งกันกินโลกใบเล็กที่อยู่ใต้การปกครองของเทพผู้ล่วงลับทั้งหกอย่างไร
—หรือที่เทพสงครามเรียกว่า เขตแดนเทพ
ขณะเดียวกันก็เป็นดันเจี้ยนในสายตาของผู้เล่น
คุณรู้สึกขนลุกซู่
……
“ทุกท่าน หลังแบ่งกันเรียบร้อยแล้ว ก่อนเริ่มมื้ออาหาร ผมมีข้อสงสัยเล็กน้อย”
เทพลวงหลอกปรบมือ เมื่อเหล่าเทพหันมามอง ก็โยนจดหมายเชิญฉบับหนึ่งลงบนโต๊ะ
“พวกคุณได้รับกันไหม?”
คุณคุ้นเคยกับมันเหลือเกิน
จดหมายเชิญที่พาคุณมาที่นี่
“ไม่รู้สิ ของของมดปลวกมีค่าพอจะวางต่อหน้าเทพด้วยหรือ?” เทพสงครามพูดด้วยน้ำเสียงดูแคลน
เขาสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายพลังเทพจาง ๆ จากจดหมายเชิญฉบับนั้น
ในเมืองสิ่งมีชีวิต หรือพื้นที่มิติเทพสูงสุดในความคิดของผู้เล่น ผู้เล่นทุกคนล้วนมีกลิ่นอายเช่นนี้
มันคือ “ทักษะ” ที่เทพประทานให้
เพื่อให้งานเลี้ยงยิ่งใหญ่ขึ้น วัตถุดิบต้องเติบโต พวกเขาจึงไม่หวงที่จะมอบพลังเทพส่วนหนึ่งให้