ผู้ที่ได้รับความโปรดปรานจากเทพ คือปัจเจกชนเพียงหยิบมือที่เทพให้ความเอ็นดูเป็นพิเศษ
พวกเขามักมีพลังแข็งแกร่ง และสามารถใช้พลังเทพได้มากขึ้นเมื่อได้รับอนุญาตจากเทพ
ผู้ได้รับความโปรดปรานจากเทพที่แข็งแกร่งถึงขั้นสามารถกลายเป็นกึ่งเทพ และแบ่งปันอำนาจบางส่วนของเทพได้
ซิวก็คือกึ่งเทพเช่นนั้น
เธอสัมผัสได้ถึงพลังแห่งโชคชะตาในตัวเขา ซึ่งมีต้นกำเนิดเดียวกับพลังของเธอ รวมถึงศรัทธาอันแรงกล้าที่ไหลทะลักอยู่ภายใน
“ซิว?”
เขาก้มศีรษะตอบ “อยู่ตรงนี้ครับ”
แปลกชะมัด
หรือเธอจะเป็นเทพโชคชะตาจริง ๆ? ไม่อย่างนั้นทำไมแค่เหลือบมองผู้ชายแปลกหน้าก็รู้ได้ว่าเขาเป็นใคร
เธอเริ่มสงสัยตัวเองขึ้นมานิดหน่อย
ซิวถามอย่างระมัดระวัง “เทพของผม ท่านเสด็จมาที่นี่เพื่อคนต่างโลกกลุ่มนั้นหรือครับ?”
หือ?
เธอมองเขาอย่างงุนงง
อีกฝ่ายดูเหมือนจะเข้าใจอะไรบางอย่างผิดไป จึงพยักหน้าแล้วสะบัดมือ ภาพหนึ่งพลันปรากฏขึ้นกลางอากาศ
บนทุ่งกว้าง มีคนแต่งตัวต่างกันหลายคนกำลังวิ่งหนีอย่างสุดชีวิต ด้านหลังมี “คน” ที่หน้าตาเหมือนพวกเขาทุกประการ แต่ไม่มีตาขาว ไล่ตามมา
ผีกระจก
เธอนึกถึงสิ่งมีชีวิตที่กล่าวไว้ในคำแนะนำโลก
เมื่อเห็นว่าเธอจ้องภาพอยู่นาน ซิวก็เม้มริมฝีปากแน่น “ท่านชอบพวกเขาหรือครับ?”
เธอ “...”
เขาสรุปไปแบบนั้นได้ยังไง?
เทพโชคชะตาโปรดปรานชีวิตที่พลิกผันสุดขั้ว แต่ตอนนี้ซิวเป็นเพียงผู้ปกครองนครกระจก ชีวิตเงียบสงบราวกับน้ำนิ่งในสระ ไม่แปลกที่เทพจะไม่ได้ติดต่อผู้ได้รับความโปรดปรานอย่างเขามานานแล้ว
ไม่เป็นไร คนต่างโลกที่บุกรุกเข้ามาพวกนี้จะเป็นเครื่องมือที่ดีที่สุด เหมือนคนบ้าคนนั้นที่ตายไปแล้ว พวกเขาจะกลายเป็นการแสดงอันน่าตื่นตาที่เขามอบถวายเทพ