‘ทำยังไงดี ภรรยาเย็นชาทางเพศ’
‘ทำยังไงถึงจะจีบภรรยาได้อย่างถูกวิธี’
‘ภรรยาเป็นนักเรียนหัวกะทิ เอาแต่เรียนอย่างเดียว ส่วนคะแนนฉันก็ธรรมดา จะทำยังไงให้เธอสนใจฉันบ้าง’
‘นักเรียนดี ๆ มีโอกาสยอมคบกันตั้งแต่ช่วงวัยเรียนไหม’
……
เพื่อนร่วมชั้นเดินมาตบไหล่เขา “สวี่จี้หราน ไปกันเถอะ ออกไปเล่นบาสกัน!”
สวี่จี้หรานปิดโทรศัพท์อย่างแนบเนียน “ไม่ล่ะ ไว้คราวหน้า ยังทำโจทย์ไม่เสร็จ”
เพื่อนร่วมชั้น: ?
สวี่จี้หรานเป็นหนุ่มฮอตประจำโรงเรียนที่แทบทุกคนยอมรับก็จริง แต่พูดกันตามตรง คะแนนของเขาถึงจะไม่ถึงขั้นย่ำแย่ ก็เรียกได้ว่ากลืนไปกับคนทั่วไป
ทำไมจู่ ๆ ถึงคิดขยันขึ้นมาล่ะเนี่ย?
สวี่จี้หรานไม่รู้เลยว่าอีกฝ่ายแอบบ่นอยู่ในใจ เขาแค่รู้สึกมึนหัวตาลาย ตัวเลขกับข้อความที่อัดแน่นอยู่ตรงหน้าเหมือนหนังสือสวรรค์
ต่อหน้าคณิตศาสตร์ ทุกคนเท่าเทียมกัน เข้าใจก็คือเข้าใจ ไม่เข้าใจก็คือไม่เข้าใจ
เขาจ้องอยู่นาน รู้สึกเหมือนเผลอหลับไปตั้งหลายรอบ
หยิบโทรศัพท์ออกมา ค้นหาใหม่อีกครั้ง
‘คะแนนธรรมดา ๆ จะจีบภรรยาติดไหม’
‘ทำยังไงถึงจะเก่งขึ้นภายในสามวัน’
เลื่อนหาอยู่ตั้งนาน คำตอบที่ได้แทบจะเป็นแบบเดียวกันหมด นั่นก็คือ ไปนอนซะเถอะ
สวี่จี้หราน: “……”
อารมณ์ไม่ค่อยดีเท่าไร
หลังจากถอดใจแล้วออกไปเล่นบาส เขาก็เห็นภาพที่ทำให้อารมณ์ดิ่งลงเหวอย่างสิ้นเชิง
……
ใกล้ถึงวันแข่งขันแล้ว ตอนที่คุณพาหลินเสี่ยวฮวามานั่งที่สนามบาส คุณก็ยังไม่ลืมหยิบสมุดรวมข้อที่ทำผิดมาอ่านทบทวน
ทันใดนั้น เสียงประหลาดใจก็ดังขึ้นเหนือศีรษะ “ที่แท้โจทย์ข้อนี้ยังมีวิธีแก้อีกแบบด้วยเหรอ?”