เมืองที่สำนักงานใหญ่ของเครือซิงเฉินตั้งอยู่ อยู่ใกล้เชิงพระนคร เป็นเมืองเก่าแก่ที่มีประวัติศาสตร์ยาวนาน
แค่โยนก้อนอิฐลงมาจากตึก ก็อาจหล่นใส่เชื้อพระวงศ์เข้าให้ได้
คุณก้าวลงจากรถไฟ เมื่อเผชิญหน้ากับเมืองแปลกหน้าแห่งนี้ หัวใจก็ทั้งกังวลและคาดหวัง
ออกจากเมืองเซิน ออกห่างจากเหยียนโม่ จากนี้ไป ฟ้ากว้างแค่ไหนก็มีที่ให้โบยบิน
วันเวลาผ่านไปอย่างสงบ
ในที่สุดคุณก็เหมือนได้ใช้ชีวิตอย่างที่ใฝ่ฝันมานาน—
มีงานมั่นคงทำ มีห้องเช่าขนาดกะทัดรัดแต่แสนอบอุ่นเป็นของตัวเอง วันหยุดสุดสัปดาห์จะเดินเล่นในซูเปอร์มาร์เก็ตอย่างสบายใจ หรือไม่ก็ออกสำรวจตรอกซอกซอยทั่วเมืองเก่าแก่แห่งนี้
จนกระทั่งบ่ายวันศุกร์วันหนึ่ง
เช่นเดียวกับทุกครั้ง หลังเลิกงานประจำสัปดาห์ คุณเดินไปตามถนนอย่างไร้จุดหมาย
ระหว่างทางผ่านอาคารหรูหราตระการตาหลังหนึ่ง ด้านในกำลังจัดงานเลี้ยง
รถมายบัคแล่นผ่านข้างกายคุณไป ก่อนจะถอยกลับมาจอดตรงหน้า
ประตูรถเปิดออก คนที่คุณไม่อยากพบหน้าอีกก้าวลงมา
เหยียนโม่สวมสูทตัดเย็บพอดีตัว มีมือขาวผ่องข้างหนึ่งพาดอยู่บนข้อพับแขน เจ้าของมือนั้นทั้งน่ารักและสดใส เป็นหร่วนหร่วนที่เพิ่งแต่งงานกับเหยียนโม่ได้ไม่นาน
สีหน้าคุณเปลี่ยนไปทันที สัญชาตญาณทำให้คุณหวาดกลัวเหยียนโม่
แต่หร่วนหร่วนกลับคิดว่าสีหน้าเช่นนั้นแสดงว่าคุณไม่ยอมแพ้และยังมีใจให้เหยียนโม่อยู่
เธอตั้งใจประกาศความเป็นเจ้าของ โอบแขนเหยียนโม่ด้วยสองมือ แล้วทักคุณด้วยน้ำเสียงสนิทสนมว่า “ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ”