(ตอนนี้มีเนื้อหาแนวบังคับรักค่อนข้างเข้มข้น โปรดพิจารณาก่อนอ่าน)
……
การลืมตาขึ้นมาแล้วพบว่าตัวเองนอนอยู่ในคฤหาสน์หรูเป็นยังไงน่ะเหรอ?
พื้นไม้ปูพรมสีเทาอ่อนเอาไว้ เฟอร์นิเจอร์ตกแต่งสไตล์มินิมอลที่มีเส้นสายเรียบคมเข้ากันได้อย่างลงตัวกับงานตกแต่งภายในโทนดำทอง ให้บรรยากาศหรูหราอย่างไม่โอ้อวดแผ่เข้ามาปะทะหน้า
ตอนนี้ม่านหนาทึบปิดหน้าต่างบานใหญ่สูงจรดพื้นไว้เสียมิดชิด แต่ก็ยังมีแสงจากด้านนอกลอดเข้ามาให้เห็นราง ๆ
ภายในห้องนอน ทั้งแสงไฟและอุณหภูมิถูกปรับให้น่าอยู่ที่สุด
คุณลุกขึ้นนั่งบนเตียงนุ่มขนาดใหญ่ ข้างเตียงมีบุคลากรทางการแพทย์ยืนรออยู่ก่อนแล้ว
แพทย์ที่ยืนอยู่หน้าสุดก้มมองกระดาษในมือ ก่อนรายงานว่า “ร่างกายของคุณหนูไม่มีปัญหาอะไรแล้วครับ”
ชายที่ดูเหมือนพ่อบ้านตรงข้ามพยักหน้าเบา ๆ พอสังเกตเห็นว่าคุณขยับตัว เขาก็รีบเดินเข้ามาหาอย่างนอบน้อม “คุณหนู ฟื้นแล้วหรือครับ?”
คุณกะพริบตาปริบ ๆ แล้วชี้ตัวเองอย่างลังเล “คุณหนู...หมายถึงฉันเหรอ?”
พอได้ยินเช่นนั้น สีหน้าพ่อบ้านก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย สายตาเต็มไปด้วยคำถามหันไปทางแพทย์ข้าง ๆ
“คือว่า...” แพทย์เหงื่อแตกพลั่ก
จู่ ๆ ก็มีเสียงหัวเราะเยาะดังมาจากด้านข้าง “ตรวจคุณหนูของเราให้ดีหน่อยสิ อย่าให้กระทบกระเทือนสมองเข้าแล้วกัน”
คุณหันไปตามเสียง ถึงได้สังเกตว่ามีชายหญิงวัยหนุ่มสาวสามคนนั่งอยู่บนโซฟาตรงข้ามเตียงเยื้องไปด้านหนึ่ง
ชายคนหนึ่งนั่งอยู่บนเก้าอี้เดี่ยว ดูแล้วอายุไม่ถึงยี่สิบ ผมสั้นหยักศกเล็กน้อย ริมฝีปากแดงฟันขาว ท่าทางเหมือนคนที่ถูกเลี้ยงดูมาอย่างดี ชุดสูททางการที่เรียบร้อยเมื่ออยู่บนตัวเขากลับเสริมให้ดูเจ้าเล่ห์ขึ้นอีกหลายส่วน