(ขอเตือนไว้ก่อนว่า พระเอกเรื่องนี้ค่อนข้างวิปริต ในชีวิตจริงไม่สนับสนุนพฤติกรรมแบบนี้แน่นอน)
……
คุณได้รับรูปกล้ามหน้าท้องรูปหนึ่ง
เป็นภาพเซลฟีที่ถ่ายจากมุมมองของเจ้าตัว กล้องจับภาพตั้งแต่ช่วงบนของร่างกายขึ้นไป แต่กลับจงใจไม่ให้เห็นตั้งแต่ลำคอขึ้นไปได้อย่างพอดิบพอดี
ในห้องน้ำที่อบอวลด้วยไอน้ำ มีเพียงร่างกายกำยำที่กล้ามเนื้อเป็นมัดอย่างชัดเจนโดดเด่นอยู่ท่ามกลางความมืด กล้ามหน้าท้องที่พราวไปด้วยหยดน้ำจับแสงระยิบระยับเล็กน้อย เส้นสายเรียบลื่นแต่ไม่บึกบึนเกินไป ส่วนแนวกล้ามเนื้อบริเวณท้องน้อยก็บอกถึงพละกำลังที่พร้อมปะทุออกมา
เป็นรูปที่สอดคล้องกับสุนทรียภาพของร่างกายมนุษย์อย่างยิ่ง
แต่เมื่อมีคนส่งมาให้คุณอย่างไร้ที่มาจากเบอร์แปลกหน้า ก็ชวนให้รู้สึกแปลกอยู่บ้าง
ตอนแรกคุณคิดแค่ว่าคงมีใครส่งผิด จึงไม่ได้ใส่ใจ
คุณไม่มีเวลามาคิดเรื่องไม่สำคัญพวกนี้อยู่แล้ว เป้าหมายของคุณคือมหาวิทยาลัยชั้นนำ จะไม่ทุ่มเทจนลืมกินลืมนอนให้เต็มที่ได้ยังไง
แต่แล้วไม่นาน คุณก็ได้รับรูปที่สอง
คราวนี้ถึงกับเป็นภาพเคลื่อนไหว เห็นกล้ามเนื้อที่เปี่ยมด้วยพละกำลังขยับขึ้นลงตามลมหายใจ
เป็นการแกล้งกันหรือเปล่า?
คุณงุนงงไปหมด
“ฉันตาฝาดไปหรือเปล่า วันหนึ่งเพื่อนร่วมโต๊ะที่เป็นเด็กเรียนของฉันถึงกับหยิบมือถือขึ้นมาดูตอนพักด้วยเหรอเนี่ย” หลินเสี่ยวฮวา เพื่อนร่วมชั้นของคุณ ขยับเข้ามาใกล้ด้วยสีหน้าประหลาดใจ
คุณรีบปิดหน้าจอมือถือ “ดูว่าที่บ้านมีข้อความมาหรือเปล่า”
เป็นเหตุผลธรรมดา ๆ หลินเสี่ยวฮวาไม่ทันสังเกตความผิดปกติ คล้ายแค่ถามขึ้นมาลอย ๆ จากนั้นก็หันกลับไปสนใจเป้าหมายหลักของตัวเองอีกครั้ง “ไปกับฉันที่สนามดูสวี่จี้หรานเล่นบาสหน่อยนะ ขอร้องล่ะเพื่อนร่วมโต๊ะ~ อุดอู้อยู่ในห้องเรียนทั้งวันน่าเบื่อจะตาย ต้องรู้จักพักผ่อนบ้างสิ!”