(พฤติกรรมของพระเอกเหมือนเดิม อย่าเอาไปทำตามในชีวิตจริงเด็ดขาด เพราะผิดกฎหมาย! เรื่องนี้จะค่อนข้างสั้น ขอพักหายใจกันสักหน่อย)
……
วันนี้เป็นวันที่สามของการฝึกงาน นอกจากช่วงอบรมแล้ว คุณก็เอาแต่นั่งว่างอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ที่โต๊ะทำงาน
บริษัทแห่งนี้ไม่ได้เล็กเลย ส่วนบริษัทแม่ที่อยู่เหนือขึ้นไปก็เป็นหนึ่งในบริษัทชั้นนำระดับโลก มีทั้งเงินเดือนและสวัสดิการติดอันดับต้น ๆ
แต่เรื่องพวกนี้ไม่ค่อยเกี่ยวกับคุณที่เป็นแค่เด็กฝึกงาน บริษัทรับเด็กฝึกงานก็เพราะค่าแรงถูก แถมใช้งานง่าย
งานประจำยังไม่ทันได้มอบหมาย พนักงานเก่าก็โยนงานจิปาถะมาให้ทำเสียก่อน
ในใจคุณอยากเอาแฟ้มฟาดหน้าพวกเขา แล้วบอกให้ไปทำงานของตัวเอง!
แต่ในความเป็นจริง คุณกลับรับคำอย่างว่าง่าย แล้ววิ่งทำธุระให้อย่างเรียบร้อย
ปฏิรูปที่ทำงานอะไรกัน ไม่มีอยู่จริงหรอก
เพื่อใบรับรองการฝึกงาน คุณทนไว้
จริง ๆ แล้วคุณเป็นคนขี้ขลาด ไม่กล้าก้าวออกจากพื้นที่ปลอดภัยของตัวเอง
มีแค่ในอินเทอร์เน็ตเท่านั้นที่ปากกล้าขึ้นมาหน่อย ปกติไม่หาเรื่องใครก่อน แต่ถ้าเจอพวกประหลาดสุดเพี้ยนก็ไม่ยอมอ่อนข้อให้
อีกฝ่ายคงไม่ตามสายแลนมาซ้อมคุณสักหน่อย แล้วจะทนให้โดนหาเรื่องต่อไปทำไม?
วันนี้ หลังจากเพิ่งเถียงกับไอ้โง่ที่แค่เล่นเกมตาเดียวก็ไปตามเจอวิดีโอสั้นบนแพลตฟอร์มโซเชียลของคุณ แล้วเข้ามาเหน็บแนมอยู่ตั้งครึ่งชั่วโมง
รุ่นพี่ก็เดินมาสั่งงานอีกแล้ว
“ง่ายมาก เอาเอกสารนี่ไปให้เจ้านายเซ็นที่ห้องทำงานหน่อย”
ง่ายขนาดนี้แล้วทำไมเขาไม่ไปเองล่ะ?
ก็เพราะกลัวโดนเจ้านายด่ากราดน่ะสิ
คุณแค่นเสียงเย็นชาใส่เขาในใจ ก่อนจะกอดเอกสารแล้วเดินอย่างระมัดระวังไปถึงหน้าห้องทำงานเจ้านาย