ฉือซวี่: ตกใจเหรอ?
ฉือซวี่: สัญญาแล้วว่าจะไม่ทำอะไรมั่วซั่ว วางใจเถอะ
เธอจะพูดอะไรได้อีก
ถึงเขาจะผิดสัญญา เธอก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี นี่คือการข่มด้วยฝีมือจากแฮกเกอร์ระดับท็อป
……
เธอกับฉือซวี่รักษาความสัมพันธ์รักทางไกลบนโลกออนไลน์ที่เปราะบางเอาไว้แบบนี้ จนกระทั่งช่วงฝึกงานใกล้จบลง ตอนที่เธอเกือบลืมไปแล้วว่าเขามีด้านอันตรายซ่อนอยู่ลึก ๆ เด็กฝึกงานคนใหม่ก็กลายเป็นชนวน ระเบิดภาพลักษณ์ไร้พิษภัยของฉือซวี่จนหมดจด เผยธาตุแท้อันบ้าคลั่งของเขาออกมาอย่างไม่ปิดบัง
เด็กฝึกงานคนใหม่เป็นผู้ชาย ชื่อโจวโม่ เป็นชื่อที่น่าสนใจมาก
โจวโม่หน้าตาสะอาดสะอ้าน ยิ้มแล้วดูสดใสเป็นธรรมชาติ เผยเขี้ยวเล็ก ๆ ออกมา
เขาเป็นคนรับช่วงงานต่อจากเธอ ทั้งคู่จึงเริ่มพูดคุยกันอย่างเป็นธรรมชาติ
เรียกเธอว่า “รุ่นพี่” อยู่ตลอด แถมยังมาขอคำแนะนำเป็นครั้งคราว พอถึงเวลาอาหารกลางวันก็เข้ามานั่งใกล้ ๆ แบ่งขนมที่แม่ทำมาให้เธอ ความกระตือรือร้นของเขาทำเอาเธอรับมือแทบไม่ไหว
เธอไม่ได้บอกฉือซวี่ ก็แค่เพื่อนร่วมงานคนใหม่เท่านั้น อีกอย่างเธอก็ใกล้จะได้ใบรับรองฝึกงานแล้ว เดี๋ยวก็ต้องไปอยู่ดี
เที่ยงวันนั้น ฉือซวี่อ้อนให้เธอคุยโทรศัพท์ด้วยไม่เลิก แต่โจวโม่ดันยกข้าวกับกับข้าวมานั่งตรงข้ามในจังหวะนั้นพอดี
“รุ่นพี่ ผมสั่งชานมมาให้ ถือว่าขอบคุณที่ช่วยดูแลช่วงนี้นะครับ”
เครื่องดื่มจากร้านที่เธอดื่มประจำถูกวางลงตรงหน้า เธอเงยหน้าขึ้นแล้วตอบอย่างจนใจว่า “ไม่ต้องทำแบบนี้หรอก ฉันไม่ได้ช่วยอะไรสักหน่อย”
โจวโม่ยิ้ม “ไม่ได้หรอกครับ รุ่นพี่อุตส่าห์สอนผม ผมก็ต้องรู้จักตอบแทนบุญคุณสิ ลองชิมเร็ว ก่อนหน้านี้รุ่นพี่ไม่ได้บอกว่าชอบร้านนี้เหรอครับ?”
“ขอบใจนะ”
ก็แค่ชานมแก้วเดียว เธอไม่ได้คิดมาก
แต่ผู้ชายที่อยู่ปลายสายกลับเงียบสนิท