วันธรรมดาวันหนึ่งผ่านไป แล้วคุณก็ได้รับข้อความจากคนคนนั้นตรงเวลาอีกครั้ง ทั้งที่คุณบล็อกเขาไปแล้ว
[รูปภาพ]
[รูปภาพ]
[รูปภาพ]
คุณเหลือบมองแวบหนึ่ง กลับไม่รู้สึกแปลกใจเท่าไรนัก
คราวนี้ดูเหมือนเขาจะเปลี่ยนวิธีส่งมาเป็นเครื่องดื่มหลากหลายชนิด ส่วนใหญ่คุณไม่รู้จัก แต่ดูจากบรรจุภัณฑ์ประณีตงดงามก็รู้แล้วว่าแตกต่างจากของราคาไม่กี่หยวนในซูเปอร์มาร์เก็ตของโรงเรียนอย่างสิ้นเชิง
[ชอบแบบไหน?]
คุณไม่ได้ดูให้ละเอียด ตอบเขาไปตรง ๆ ว่า
[ไม่ชอบสักแบบ]
สิ่งที่ตอบกลับมาคือรูปเครื่องดื่มอีกเป็นชุด คุณบล็อกเบอร์หนึ่งไป เขาก็เปลี่ยนไปใช้เบอร์ใหม่ ส่งมาไม่หยุดจนคุณรำคาญสุด ๆ จึงสุ่มเลือกแบบที่ดูเข้าตาที่สุดไปสักอย่าง เขาถึงได้เงียบลง
ไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าทำไมต้องให้คุณเลือกด้วย
แต่ไม่นานคุณก็รู้เหตุผล
หลังวิ่งออกกำลังกายตอนเช้าเสร็จและกลับเข้าห้องเรียน คุณเห็นนมขวดหนึ่งวางอยู่บนโต๊ะ อุณหภูมิเย็นกำลังดี และเหมือนกับรูปที่คุณสุ่มเลือกทุกประการ
“เอ๊ะ ใครเอามาวางไว้ตรงนี้น่ะ?” หลินเสี่ยวฮวาหันมามอง ก่อนจะยิ้มล้อ “มีคนแอบชอบเธอหรือเปล่า?”
เธอรู้ว่าคุณไม่ค่อยกลับบ้าน แม้แต่ช่วงปิดเทอมก็แทบจะอยู่หออ่านหนังสือ แบรนด์แบบนี้ไม่มีทางมีขายในซูเปอร์มาร์เก็ตโรงเรียนที่เน้นขายของให้นักเรียนในราคาคุ้มค่าแน่
ยังไงก็ไม่มีทางเป็นคุณซื้อเอง
“ไม่รู้เหมือนกัน เลิกเรียนแล้วเอาไปวางไว้ที่จุดรับของหายแล้วกัน” คุณยัดนมลงในช่องใต้โต๊ะ
คนคนนี้ต้องอยู่ในโรงเรียนของพวกคุณแน่ คุณมั่นใจ
ช่วงพักระหว่างคาบ คุณแสร้งถามเพื่อนรอบตัวอย่างไม่ใส่ใจว่ามีใครเห็นคนมาแตะโต๊ะของคุณบ้างไหม