เขาบีบเอวคุณแล้วอุ้มให้นั่งบนโต๊ะ ช่วงขาเรียวยาวของเขาคั่นอยู่ระหว่างขาคุณ
ท่านี้ทำให้คุณรู้สึกไม่ปลอดภัย พอคิดจะดิ้นหนี แขนของเขาก็ยันลงข้างตัวคุณ ปิดกั้นพื้นที่เล็กน้อยที่พอจะขยับได้
“เลิกกับเขาซะ ฉันคิดว่าพูดชัดเจนแล้วนะ”
ลู่หรานบีบแก้มคุณให้เชิดขึ้นเล็กน้อย บังคับให้คุณต้องสบตาคู่ตาเย็นเยียบราวกับถูกฉาบด้วยน้ำแข็งของเขา
“นายทำแบบนี้ไม่ได้นะ...” เสียงคุณสั่น
ถ้าคุณรู้จักเขาดีพอ ก็จะรู้ว่านิสัยอย่างลู่หราน การที่เขาปฏิบัติกับคุณอย่างนุ่มนวลขนาดนี้ก็นับว่าไว้หน้าแล้ว แต่สิ่งที่ได้รับกลับเป็นการหลอกลวงซ้ำแล้วซ้ำเล่า
“ฉันทำได้” เขาพูดพลางมองลงมาจากเบื้องบน
วินาทีถัดมา จูบอันดุดันก็ประทับลงมา ราวกับเป็นการลงโทษ ทั้งเอาแต่ใจและยาวนาน
ตอนที่คุณยังรับมืออย่างเก้ ๆ กัง ๆ เขาก็รุกล้ำอย่างหยาบคาย งัดริมฝีปากคุณให้เปิดออก ก่อนเข้ายึดครองทุกอณู
ชายเสื้อนักเรียนของคุณถูกเลิกขึ้นเล็กน้อย อากาศเย็นเฉียบสัมผัสเอวที่เผยออกมา ทำให้คุณสะท้านวูบ
แต่ฝ่ามือร้อนผ่าวที่ทาบลงมากลับทำให้คุณร้อนจนอดหดตัวหนีไม่ได้
มือที่โผล่มาตรงเอวด้านหลังตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้ ขัดขวางไม่ให้คุณถอยหนี ก่อนออกแรงผลักคุณเข้าหาแผงอกที่เปี่ยมแรงคุกคาม
คุณเบิกตากว้าง ใช้สองมือดันไหล่เขาออก แต่แรงแค่นั้นไม่อาจขวางร่างที่โน้มเข้ามาทับได้เลย
ร่างของพวกคุณแทบไม่มีช่องว่างระหว่างกัน แขนของคุณจึงเหมือนพาดอยู่บนไหล่เขา กลายเป็นการตอบรับที่คล้ายปฏิเสธไม่จริงจัง
“อืม...”
เสียงของคุณถูกเขากลืนลงไปอย่างตะกละตะกลาม
ความหวาดกลัวที่รู้สึกราวกับกำลังจะถูกฉีกกลืนทั้งตัวแผ่ซ่านไปทั่วร่าง
หยดน้ำตากลิ้งจากหางตาที่ชุ่มชื้นของคุณ ก่อนกระเซ็นลงบนหลังมือเขา
ลู่หรานชะงัก ค่อย ๆ ผละออกห่างเล็กน้อย พลางมองริมฝีปากที่ถูกจูบจนแดงฉ่ำของคุณ ลูกกระเดือกขยับขึ้นลง