เพียงไม่กี่นาที ห้องก็กลับมาเงียบสงบอีกครั้ง
คุณตัวสั่นพลางลืมตาขึ้นเพียงนิด เห็นเจียงจ้านกำลังใช้ผ้าเช็ดหน้าเช็ดนิ้วอย่างไม่รีบร้อน
ใต้เท้าของเขามี “ศพ” หลายร่างที่กำลังผุสลายอย่างรวดเร็ว กลายเป็นเถ้าถ่าน
ในที่สุดคุณก็รู้แล้วว่าความรู้สึกแปลกประหลาดที่ค้างคาอยู่ในใจคืออะไร
มิน่าล่ะ บนโต๊ะอาหารถึงมีแค่พวกคุณสองคนที่ได้กิน เพราะมีแค่พวกคุณที่เป็น “คนเป็น”
แต่ทำไมกันล่ะ?
พวกเขาก็น่าจะเป็นผู้เล่นเหมือนกัน แล้วทำไมจู่ ๆ ถึงกลายเป็นผีไปได้?
สมองของคุณยุ่งเหยิงไปหมด
เจียงจ้านทิ้งผ้าเช็ดหน้าที่เปื้อนเลือด ก่อนเดินมาหยุดตรงหน้าคุณ
ใบหน้าคุณซีดเผือดราวกระดาษ เมื่อเห็นเขาเข้ามาใกล้ก็เผลอคิดจะถอยหนีอีกครั้ง แต่เขากลับรวบเอวคุณไว้แน่นจนขยับไม่ได้
“เห็นชัดหรือยัง?” เขาเชยคางคุณ บังคับให้มองเข้าไปในดวงตาลึกล้ำของเขา ในนั้นยังมีความตื่นเต้นจากการเข่นฆ่าหลงเหลืออยู่ “ผู้สร้างที่รักของผม ที่นี่ไม่ใช่โลกของคุณอีกต่อไปแล้ว”
เจียงจ้านหยิบสมุดบันทึกสองสามเล่มออกจากกระเป๋าคุณ ฉีกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยในพริบตา แล้วโยนลงพื้นราวกับขยะ
ขณะที่เขาขยับตัว ปราสาททั้งหลังก็เริ่มร้าวรานราวกับภาพวาดที่ถูกฉีก รอยแตกแผ่ขยายออกอย่างรวดเร็ว
【แกนกลางของดันเจี้ยนถูกทำลาย ดันเจี้ยนปราสาทกำลังจะปิดตัวลงอย่างถาวร ผู้เล่นที่รอดชีวิตจะผ่านด่านโดยตรง โปรดออกจากที่นี่โดยเร็ว】
เสียงของระบบดังขึ้นในหัว
โลกกำลังพังทลาย ส่วนเขากลับโอบคุณไว้
“แล้วเจอกัน”
คุณได้ยินเขาพูด
ถัดมา คุณก็ถูกผลักออกไปอย่างแรง ร่างร่วงถอยหลังเข้าไปในประตูแสงที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศ
ก่อนจะหายไป ภาพสุดท้ายที่คุณเห็นคือเขายืนนิ่งอยู่ในเงามืด
เมื่อได้สติขึ้นมาอีกครั้ง คุณก็นั่งทรุดอยู่บนเตียงของตัวเอง
ทุกอย่างยังเหมือนเดิม
ตุ๊กตากระต่ายของคุณนอนอยู่ในผ้าห่ม ส่วนคอมพิวเตอร์ที่คุณลืมปิดยังคงสว่างอยู่
ตู้รองเท้า ราวแขวนเสื้อ ผ้าม่าน… ทุกอย่างคุ้นเคยเสียจนทำให้คุณอยากร้องไห้
ทุกสิ่งในปราสาทเหมือนเป็นแค่ความฝัน
คุณคิดจริง ๆ ว่าตัวเองกำลังฝันไป
แต่จู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงระบบอันไร้อารมณ์ดังขึ้น
【ผ่านดันเจี้ยนมือใหม่แล้ว รางวัลถูกเก็บไว้ในพื้นที่ส่วนตัว】
【เวลาพำนักในพื้นที่มิติเทพสูงสุด 48:00:00】
ลมหายใจของคุณสะดุดกึก สมองขาวโพลนขณะทำตามคำแนะนำของระบบเพื่อเปิดหน้าต่างสถานะ
【หมายเลขผู้เล่น: 175379
ดันเจี้ยนที่ผ่านแล้ว: ปราสาทหลอนขวัญ (ด่านมือใหม่)】
คำว่า “ปราสาทหลอนขวัญ” ถูกทำเครื่องหมายด้วยสีต่างออกไป บ่งบอกว่าคุณสามารถกดดูรายละเอียดได้
คุณกดเข้าไปอ่านบันทึก จึงค่อยเข้าใจว่าตัวเองผ่านดันเจี้ยนมาอย่างมึนงงได้อย่างไร
ในปราสาท ความแค้นอันแรงกล้าของดัชเชสผู้ถูกฆ่าอย่างโหดเหี้ยมได้รวมตัวกันจนกลายเป็นผีร้าย ต่อให้หั่นดยุกเป็นชิ้น ๆ แล้ว ความแค้นในใจก็ยังไม่จางหาย
ดัชเชสจึงยึดครองปราสาท สังหาร “แขก” ทุกคนที่เข้ามาพัก
วันหนึ่ง มนุษย์กลุ่มหนึ่งซึ่งเรียกตัวเองว่าผู้เล่นก็เดินเข้าไป พวกเขาคิดเอาเองว่าแค่ทำตามกฎก็จะผ่านสามวันไปได้อย่างปลอดภัย และหนีออกจากปราสาทสำเร็จ
แต่ดัชเชสกลับฆ่าพวกเขาทั้งหมด แล้วเปลี่ยนให้กลายเป็นผีรับใช้ ทุกครั้งที่มีผู้เล่นหน้าใหม่เข้ามา พวกเขาก็ต้องติดตามเข้าไปวนเวียนอยู่ในวัฏจักรครั้งแล้วครั้งเล่า ไม่มีวันได้พบความสงบ
หากคนที่เข้ามาคิดว่าแค่ผ่านวันที่สามไปได้อย่างปลอดภัยก็จะออกจากปราสาทได้ จุดจบของพวกเขาก็จะกลายเป็นผีรับใช้ และไม่มีวันหนีพ้นเช่นกัน
มีเพียงการค้นหาต้นตอ แล้วอาศัยจุดยืนที่แตกต่างกันระหว่างดัชเชสกับผีรับใช้เพื่อรักษาสมดุลให้ได้ จากนั้นเอาชีวิตรอดจนครบสามวันและนำไอเทมสำคัญออกจากปราสาทมาเท่านั้น จึงจะถือว่าผ่านด่านสำเร็จ
นี่ต่างหากคือวิธีผ่านด่านที่ถูกต้อง
แต่เจียงจ้านกลับใช้กำลังฝ่าด่านตรง ๆ จนดัชเชสกลัวเสียจนไม่กล้าโผล่มาให้เห็นด้วยซ้ำ
จริงสิ
เจียงจ้าน
จู่ ๆ คุณก็รู้ตัวว่าในบันทึกการผ่านด่านไม่มีเงาของเจียงจ้านอยู่เลย ดูเผิน ๆ เหมือนคุณบังเอิญเจอสมุดบันทึก แล้วบังเอิญทำลายแกนกลางของดันเจี้ยน
ตั้งแต่ต้นจนจบ มีแค่คุณคนเดียว
ราวกับเจียงจ้านไม่เคยมีตัวตน
แต่คุณยังจำอุณหภูมิร้อนผ่าวตอนเขากอดคุณได้อย่างชัดเจน จำได้ว่าเขากระซิบข้างหูว่า “แล้วเจอกัน”
คุณรู้สึกสับสนไปหมด
คุณสวมรองเท้า เปิดประตูบ้านเดินออกไป แล้วภาพตรงหน้าก็ทำให้ชะงักค้าง
ถนนแทบไม่เปลี่ยนไป แต่มีอาคารประหลาดเพิ่มขึ้นมาหลายหลัง มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ท้องฟ้ามีฉากหลังคล้ายห้วงจักรวาลอย่างน่าพิกล
ผู้คนที่เดินไปมาเหลือน้อยลงมาก
คนที่อยู่บนถนนส่วนใหญ่มีสีหน้าสับสนไม่ต่างจากคุณ
ส่วนบางคนดูเหมือนจะปรับตัวได้ดีแล้ว กำลังเดินเตร่ไปทั่ว
พื้นที่มิติเทพสูงสุด
คำเหล่านี้ผุดขึ้นมาในหัวคุณอย่างห้ามไม่ได้
ถ้าอย่างนั้น โลกความจริง โลกเดิมของคุณ ก็คือสิ่งที่เรียกว่าพื้นที่มิติเทพสูงสุด
ส่วนคุณ ในฐานะผู้เล่นหน้าใหม่ ต่อจากนี้ก็ต้องเผชิญดันเจี้ยนทีละแห่งไปเรื่อย ๆ
คุณอดคิดถึงเจียงจ้านไม่ได้
แต่คุณเดินหาไปทั่ว สำรวจอาคารสาธารณะใหม่ทุกหลัง ก็ไม่พบเงาของเขาเลย
คุณกลับบ้านอย่างห่อเหี่ยว เวลานับถอยหลังในสายตาค่อย ๆ ผ่านไปหลายชั่วโมง
ราวกับระฆังมรณะที่กำลังจะดังขึ้น
คุณรู้ว่าตัวเองคงไม่มีทางรอด
ตอนนั้นคุณได้แต่หวังเหลือเกินว่าตัวเองจะเป็นตัวเอกในนิยายของนักเขียนสักคน และมีรัศมีตัวเอกอันแข็งแกร่ง
ไม่อย่างนั้นคุณก็นึกไม่ออกว่าจะเอาชีวิตรอดได้ยังไง
คุณขี้ขลาด แค่พูดเสียงดังกับคนอื่นก็แทบเอาชีวิตไม่รอดแล้ว
คุณเข้าสังคมไม่เก่ง ถ้าเจอดันเจี้ยนเกมมนุษย์หมาป่าที่ต้องพูดคุยกับคนอื่น คุณคงถูกโหวตออกเป็นชาวบ้านคนแรกแน่ ๆ
ร่างกายคุณก็ไม่แข็งแรง ไม่ชอบออกกำลังกาย แค่ขึ้นบันไดไม่กี่ชั้นก็หอบแล้ว เปราะบางเหมือนมันฝรั่งทอดกรอบ
ยิ่งคิดก็ยิ่งเศร้า
แต่คุณก็ขี้ขลาดจนไม่กล้าฆ่าตัวตาย
ทำได้แค่หดหู่อยู่กับที่ เปิดกระเป๋าเพื่อดูว่ารางวัลจากด่านมือใหม่จะช่วยให้คุณเอาตัวรอดในดันเจี้ยนเพิ่มได้อีกสักสองสามแห่งหรือเปล่า
【โอกาสสุ่มรางวัล 1 ครั้ง】
แค่นี้เองเหรอ?
คุณยิ่งเศร้าหนักกว่าเดิม
เพราะโชคของคุณก็ไม่ได้ดีอะไรนัก
คุณกัดฟันกดใช้รางวัลราวกับกำลังทุ่มหมดหน้าตัก วงล้อที่มีรางวัลเขียนแน่นขนัดปรากฏขึ้นตรงหน้า แต่ละช่องเล็กจนมองตัวหนังสือไม่ออก
คุณกัดฟันหมุนวงล้อ มองเข็มที่ค่อย ๆ ช้าลง ก่อนจะหยุดอยู่ที่ช่องหนึ่ง
คุณเพิ่งรู้ว่าตัวเองสุ่มได้อะไรตอนระบบประกาศออกมา
【สัญญาหนึ่งฉบับ】
อะไรเนี่ย?
รางวัลคลุมเครือจนคุณจับต้นชนปลายไม่ถูก ทำได้แค่ฝืนใจกดใช้
【สัญญามีผล】
【คุณกับเจียงจ้านได้ทำสัญญาเป็นตายร่วมกันแล้ว】
คุณเบิกตากว้างโดยไม่รู้ตัว
เมื่อเสียงของระบบจบลง ร่างคุ้นตาร่างหนึ่งก็ค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นตรงหน้าคุณ
เขาบิดคอไปมา ก่อนเดินออกมาจากความมืดมัว
“ยัยบ๊อง ทำไมเพิ่งใช้รางวัลเอาป่านนี้?”
……
เวลาผ่านไปนานมาก
คุณถามเขาว่าทำไมถึงมั่นใจนักว่าคุณจะสุ่มได้รางวัลสัญญา แล้วเอาอะไรมารับรองว่าจะทำสัญญากับเขาได้แน่นอน
เจียงจ้านจูบมุมปากคุณเบา ๆ “ก็เพราะพวกเราทำสัญญากันไว้แล้วตั้งแต่ในดันเจี้ยนไง”
ผลไม้ที่เขาป้อนให้คุณ
มีชื่อว่า “จุมพิตปีศาจ”
เมื่อกินมันเข้าไป ก็เท่ากับตอบรับความรักจากปีศาจ
นับจากนั้น หากมีชีวิต คุณก็ทำได้แค่อยู่ข้างเขา หากตาย ก็ต้องกลับสู่อ้อมกอดของเขา
บางทีคุณอาจไม่มีวันรู้
โลกที่คุณเขียนถูกพื้นที่มิติเทพสูงสุดดูดกลืนไป ก่อนจะถูกปรับแต่งและทำให้สมบูรณ์จนกลายเป็นดันเจี้ยนทีละแห่ง
ส่วนพระเอกในเรื่องที่คุณเขียน ก็ได้มองเห็นคุณในชั่วขณะที่เกมเทพสูงสุดมาถึง
เพียงสบตาครั้งเดียว เขาก็ถอนตัวไม่ขึ้น
ดังนั้น เขาซึ่งเดิมควรเป็นบอสของดันเจี้ยน จึงหลุดพ้นจากพันธนาการและมาหาคุณ