ทันใดนั้น โจรญี่ปุ่นที่ถูกตีจนมึนก็รีบยืนตรงแล้วตะโกน "ฮาย!"
จากนั้นก็เอามือกุมแก้มพลางมองหลินเจ๋ออย่างเคียดแค้น "แกกล้าตีฉันเหรอ? หืม? แกรู้ภาษาญี่ปุ่นด้วยเหรอ?"
หลินเจ๋อสะบัดหน้าเย็นชา แล้วก็ตบหน้าอีกสองฉาด ทำให้แก้มของโจรญี่ปุ่นบวมขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด หัวทั้งหัวดูเหมือนซาลาเปาใหญ่ลูกหนึ่ง
[ติ๊ง! ตรวจพบว่าเจ้าของระบบจงใจทำร้ายผู้อื่น รางวัล: อมยิ้ม*20]
ไม่อยากให้ของก็บอกตรง ๆ สิ เอาอมยิ้มพวกนี้มาหลอกใครกัน?
หลินเจ๋อยิ่งโกรธ "ไอ้สารเลว! แกทำให้หน้าของจักรวรรดิญี่ปุ่นเสียหายหมด! ฉันเป็นเพื่อนกับนายทหารระดับผู้บังคับบัญชาของกองทหารตำรวจ ถ้าแกยังมาทำลายความสัมพันธ์อันดีที่เราสร้างไว้อย่างยากลำบากอีก ฉันจะให้แกไปเยี่ยมกองทหารตำรวจสักครั้ง!"
เหล้าของโจรนั่นสลายไปบ้างเมื่อได้ยินคำพูดญี่ปุ่นที่ได้มาตรฐานของหลินเจ๋อ ทั้งยังดูท่าทางของเขาที่ไม่ใช่การแสร้งทำ และที่พูดถึงกองทหารตำรวจ...
เจ้าหมอนี่คงไม่ใช่พวกปีศาจจากหน่วยข่าวกรองพิเศษที่แอบมาทำเป็นคนจีนและปฏิบัติภารกิจลับอะไรสักอย่างใช่ไหม!
โจรนั่นตัวสั่นเทิ้ม ความโหดร้ายของหน่วยข่าวกรองพิเศษเป็นที่รู้กันทั่วไป พวกมันไม่เพียงโหดร้ายกับศัตรู แต่กับพวกเดียวกันเองก็โหดด้วย
"ขอโทษครับ! ขอโทษครับ! โปรดยกโทษให้ผมด้วย! ผมจะรีบไปเดี๋ยวนี้!"