“เจ้าบอกว่าท่านหยวนล้มป่วยกะทันหันเมื่อวาน ลุกจากเตียงไม่ได้? เช่นนั้นผู้ใดรับผิดชอบเรื่องนี้อยู่ในขณะนี้!”
เด็กรับใช้ที่ไปสืบข่าวจากจวนหยวนรีบมารายงานตั้งแต่เช้าตรู่ ใครจะรู้ว่าหยวนเจิ้งเฟิงล้มป่วยกะทันหันเมื่อวาน เผยชิงรู้สึกเพียงความกระวนกระวายในใจยิ่งเด่นชัดขึ้น
เด็กรับใช้รีบกล่าว “บัดนี้เป็นรองหัวหน้ากรมคดีฉกรรจ์ที่เพิ่งเลื่อนขั้นขึ้นมารับช่วงต่อพ่ะย่ะค่ะ”
“ผู้ใด?”
“ได้ยินว่ารองหัวหน้าคนใหม่เดิมเป็นเจ้าเมืองชางโจว เมื่อปีก่อนสืบพบเบาะแสขุนนางใหญ่ทุจริต ยอมเสี่ยงตายนำหลักฐานส่งเข้าเมืองหลวง ถูกฝ่าบาททรงเลื่อนขั้นเป็นรองหัวหน้ากรมคดีฉกรรจ์”
เผยชิงขมวดคิ้ว ครุ่นคิดครู่หนึ่ง “เตรียมรถ ไปศาลต้าหลี่”
ตำหนักเจียวฝาง
หลิ่วอีอีตรวจชีพจรให้ฮองเฮาแล้ว ในใจมีพื้นอยู่บ้าง
“ฮองเฮา ช่วงเวลาต่อจากนี้ หม่อมฉันจะฝังเข็มให้ฮองเฮาทุกวัน พร้อมปรุงยาลับประจำตัว เดือนหนึ่งก็จะฟื้นตัวได้ห้าหกส่วน ไม่กำเริบบ่อยอีก สามเดือนจะฟื้นได้แปดเก้าส่วน ที่เหลืออีกหนึ่งสองส่วนหม่อมฉันจะปรุงยาลูกกลอนปรับสมดุลร่างกายให้ หนึ่งปี ฮองเฮาก็จะหายเป็นปกติ”
ฮองเฮาสีหน้าเผยความยินดี “ที่เจ้าว่านี่จริงหรือไม่?”
หลิ่วอีอียืนกรานหนักแน่น “หากไร้โสมจื่อหยางกับหลิงจือเพลิง หม่อมฉันอาจมีเพียงหนึ่งสองส่วนที่แน่ใจ แต่บัดนี้หม่อมฉันแน่ใจเต็มร้อยว่าจะรักษาฮองเฮาได้”
ฮองเฮาตรัสยิ้ม “หากรักษาเปิ่นกงได้จริง เปิ่นกงจะปูนบำเหน็จอย่างงาม!”