สตรีผู้นั้นได้ยินคำของฉินจินจือก็ลืมตา นางมองกริชบนพื้นแล้วเอ่ยอีกครั้งว่า “เจ้าคือผู้ใดกันแน่”
ฉินจินจือยิ้มน้อย ๆ “ข้าคือผู้ที่จะทำลายตระกูลหลี่”
สตรีผู้นั้นได้ฟัง ดวงตาคล้ายจะเอ่อท้นด้วยความแค้นสุดขีด “ทำลายตระกูลหลี่ เช่นนั้นก็เป็นตาฟ้าที่เปิดแล้ว”
ฉินจินจือยังคงจ้องมองหน้าท้องของนาง “เด็กในท้องของเจ้าเป็นของใคร”
นางแค้นหลี่เฉาเป็นแน่
สตรีผู้นั้นได้ฟังก็หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง “ข้ากล้าเอ่ย เจ้ากล้าฟังหรือไม่”
ฉินจินจือใช้มือข้างหนึ่งเท้าคาง นั่งมองนางอย่างสงบนิ่ง
“ใต้หล้านี้ ไม่มีสิ่งใดที่ฉินจินจือข้าไม่กล้า”
สตรีผู้นั้นขมวดคิ้วแน่น
ฉินจินจือ? ฉินจินจือ!
บุตรีน้อยแห่งจวนอ๋องเจิ้นเป่ยผู้มีชื่อชั่วลือลั่นพระนคร?
บิดาผู้น่าชังของนางไปล่วงเกินจวนอ๋องเจิ้นเป่ยเข้าหรือ?
“ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ ฟ้ามีตา!”
นางเอ่ยด้วยน้ำเสียงยินดีสุดขีด “ทำลายตระกูลหลี่! ทำลายตระกูลหลี่แล้วข้าจะบอกเจ้า!”
ฉินจินจือพยักหน้า “ดังใจปรารถนา”
มิใช่เพื่อนาง หากแต่เป็นเพราะทุกตระกูลสูงศักดิ์จะถูกนางชำระล้างจนสิ้น
สตรีผู้นั้นเอ่ยอย่างบ้าคลั่ง “ในท้องของข้า คือเชื้อสายขององค์ชายรอง!”
ฉินจินจือหัวเราะออกมา ไม่แปลกที่หลี่เฉาจึงรักษาท้องนี้ไว้ตลอด
ที่แท้คือเชื้อสายมังกร
หลี่เฉาใช้บุตรีของตนเชื่อมองค์ชายรอง!
องค์ชายรองผู้นี้ไม่ธรรมดายิ่งนัก
ในวังหลังของพระจักรพรรดิ นอกจากฮองเฮา
ผู้มีอำนาจสูงสุดก็คือซื่อเฟย
เคยมีเสิ่นกุ้ยเฟย พระสนมหยางเสียนเฟยพระมารดาของหกหวงจื่อ พระสนมตู้ซูเฟยพระมารดาขององค์ชายเจ็ด แล้วก็ยังมีอีกผู้หนึ่ง คือเจิ้งเต๋อเฟยพระมารดาขององค์ชายรอง