หลี่เล่อเหยาภาคภูมิใจที่สุดที่นางมีบิดาเป็นบุตรบุญธรรมของอ๋องเจิ้นเป่ย
ตั้งแต่เล็ก นางจึงมีสถานะไม่เหมือนใครในหมู่ครอบครัวขุนนางฝ่ายบู๊
แต่เมื่อนางติดตามบิดาเข้ารายงานตัวในเมืองหลวงทุกปี
นางกลับพบว่า คุณหนูจากตระกูลใหญ่ในเมืองหลวงล้วนดูแคลนนาง!
ไม่เพียงไม่คบค้าสมาคมด้วย ยังเยาะเย้ยนางตามอำเภอใจอีกต่างหาก
ฐานันดรสูงส่งที่นางหยิ่งยโส กลับไร้ประโยชน์ในเมืองหลวง!
โยนอิฐลงไปก้อนหนึ่งในเมืองหลวง อาจทับตายขุนนางได้สามคน
ขุนนางชั้นผู้ใหญ่มีทั่วทุกหนแห่ง มากไปด้วยคุณหนูตระกูลสูงศักดิ์ที่มีฐานันดรสูงส่งกว่านางนับไม่ถ้วน
นางต้องลุกออกจากงานเลี้ยงด้วยความอับอายและโกรธแค้นนับครั้งไม่ถ้วน
ทว่านางกลับพบว่า ถึงแม้เหล่าคุณหนูในเมืองหลวงจะรังเกียจฉินจินจือ แต่กลับไม่มีใครกล้าดูถูกนาง!
ไม่มีผู้ใดกล้าดูหมิ่นเหยียดหยามนาง
นางเห็นกับตาว่าฉินจินจือเหยียบมือบุตรชายขุนนางขั้นสามตรงหน้าให้หักคามือ ขุนนางผู้นั้นโกรธจนหน้าแดงก่ำ แต่กลับทำได้เพียงกล่าวว่า ท่านองค์หญิงโปรดระงับโทสะ!
ไม่เพียงเท่านั้น!
เสื้อผ้าที่ฉินจินจือสวมใส่ เครื่องประดับบนศีรษะ ของใช้ประจำวัน ล้วนล้ำค่ายิ่งกว่าองค์ชายองค์หญิงเสียอีก!
เหตุใดกัน!
เพียงเพราะนางเป็นหลานสาวของอ๋องเจิ้นเป่ยกระนั้นหรือ?
แล้วเหตุใดนางจึงมิอาจเป็นเช่นนั้น?
นางก็เป็นหลานสาวของอ๋องเจิ้นเป่ย!
ดังนั้นนางจึงเริ่มเลียนแบบฉินจินจือทั้งโดยตั้งใจและไม่ตั้งใจ
เลียนแบบกิริยาท่าทาง!
เลียนแบบการแต่งกาย!
อีกทั้งบิดาของนางยังเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งแม่ทัพกองทัพเจิ้นเป่ยคนต่อไป!