กลับมาถึงหอพัก เพื่อนร่วมห้องทั้งสามคนอยู่ครบ
หมิงซีพูดทักทายเป็นคนแรก: "ฮัลโหล ฉันกลับมาแล้ว"
"มาพอดี มาพอดี หมิงซีรีบมานี่ เรามาจัดอันดับกัน" หนุ่มหัวเกรียนรีบกวักมือเรียกเขาทันที
หมิงซีเดินเข้าไป ก็ได้ยินหนุ่มหัวเกรียนพูด: "เรามาก่อนนายสองวัน รู้จักกันไปบ้างแล้ว ตอนนี้เรามาทำความรู้จักกันให้ดีขึ้นดีกว่า ฉันชื่อเฉินเจีย อายุ 18 เกิดเดือนธันวาคมปีที่แล้ว"
หนุ่มผมหยิกบนเตียงตรงข้ามเขายิ้มเผยฟันขาวรับคำ: "ฉันชื่อโจวมู่เหิง อายุ 18 เหมือนกัน แต่แก่กว่าเฉินเจียสองเดือน"
สุดท้าย เป็นหนุ่มแว่นเรียบร้อยบนเตียงตรงข้ามหมิงซี: "ฉันชื่อฟางเหยา น่าจะเป็นคนแก่ที่สุดในห้อง เกิดเดือนมกราคม อายุ 19"
หมิงซีพยักหน้าเงียบ ๆ ตลอด แล้วเหลือแค่ตัวเอง ก็พูดอย่างมีชีวิตชีวา: "ฉันชื่อหมิงซี อายุ 18 เหมือนกัน เกิดเดือนมีนาคมปีนี้"
เฉินเจียตบมือทันที: "ฉันเดาไว้แล้วว่านายเป็นน้องเล็กสุดของห้อง"
หมิงซี: "หา? ทำไมล่ะ"
เฉินเจีย: "หน้าก็เด็ก"
หมิงซียิ้ม ๆ เอาเถอะ
แต่อย่างไรก็เป็นเพื่อนร่วมชั้นกัน อายุก็ห่างกันแค่ไม่กี่เดือน ไม่ถึงกับเป็นเพื่อนต่างรุ่นอะไร
ทันใดนั้น โจวมู่เหิงมองหมิงซีแล้วชม: "หมิงซี นายหล่อมากเลยนะ"
หมิงซียิ้มตาหยีมองไป โจวมู่เหิงก็ทำท่าจับหัวใจอย่างเกินจริง: "อย่ามองฉันแบบนั้น ฉันตรงเพศ ฉันชอบพี่สาวขายาว"
ท่าทางแบบนี้หมิงซีไม่เคยเห็นมาก่อน
ผู้ใหญ่มักชมเขาว่าหล่อ เพื่อนบ้านและเพื่อนร่วมห้องที่บ้านสนิทกันเกินไป ไม่กล้าพูดตรงขนาดนี้
โจวมู่เหิงทำเอาหมิงซีงงไปเลย พูดตะกุกตะกัก: "ฉันก็ตรงเพศเหมือนกัน"
เฉินเจียหัวเราะลั่นอยู่ข้าง ๆ
โจวมู่เหิงก็ไม่คิดว่าหมิงซีจะสนุกขนาดนี้ ยิ่งหัวเราะจนแทบหายใจไม่ทัน
มีเพียงฟางเหยาที่นิ่งกว่าใคร แต่ก็อดไม่ได้ที่จะเอียงหัวแล้วยกแว่นขึ้น
หมิงซี: "?"
นี่มันเกิดอะไรขึ้น
ฟางเหยาหัวเราะเสร็จก็หันมามองเขา: "ไม่เป็นไร สองคนนี้เป็นบ้าไปสองวันแล้ว ชินเสียก็ดีแล้ว"
หมิงซีชอบแว่นตาเป็นพิเศษมาตั้งแต่เด็ก เห็นคนอื่นพกกล่องแว่นแล้วเอาผ้าเช็ดแว่นออกมาเช็ดก็รู้สึกอิจฉา น่าสนใจดี
แต่น่าเสียดายที่เขามีพรสวรรค์ อ่านหนังสือสิบปีจนสายตายัง 5.2 อยู่เลย
บวกกับฟางเหยาเพิ่งหัวเราะเบาที่สุด หมิงซีเลยรู้สึกว่าฟังเขาไว้ก็ไม่ผิด
หมิงซี: "อื้ม"
โจวมู่เหิงกับเฉินเจียหัวเราะพอแล้วก็เริ่มโวยวายแทนตัวเอง
เฉินเจีย: "เรียกว่าเป็นบ้าได้ยังไง นี่เรากำลังสร้างความสัมพันธ์กับน้องเล็กอยู่นะ"
โจวมู่เหิง: "ใช่ ๆ หัวเราะแล้วอายุยืน หัวหน้า คุณแก่ที่สุดยังไม่ยิ้มเลย"
ฟางเหยา: "..."
หมิงซี: "แฮ่ก!"
ฟางเหยามองมาอย่างแผ่วเบา
เฉินเจียกับโจวมู่เหิงระเบิดเสียงหัวเราะรอบใหม่ พลางพูดต่อไป: "เห็นไหมล่ะ น้องเล็กก็หัวเราะแก"
หมิงซีเพิ่งกลั้นไม่ไหวจริง ๆ หัวเราะเสร็จก็รู้สึกเกรงใจนิดหน่อย แต่เห็นฟางเหยาไม่ใส่ใจเลย ก็ไม่ได้พูดอะไรขอโทษแบบไม่ตั้งใจ แต่กลับยิ้มให้เขายิ่งใหญ่ขึ้น: "หัวหน้าไม่แก่หรอก!"
ฟางเหยา: "..."
เงียบไปครู่หนึ่ง ตัวเองก็อดหัวเราะไม่ได้
ช่างเถอะ พี่ชายก็เหมือนพ่อ ควรจะใจกว้างหน่อย
·
เปิดเทอมนักศึกษาใหม่ สิ่งแรกคือต้องฝึกทหารเป็นเวลาสองสัปดาห์
พอใส่ชุดฝึกทหารที่เป็นระเบียบเรียบร้อย ความหล่อของหมิงซียิ่งถูกเน้นให้เด่นชัดขึ้นไปอีก
ถึงแม้ใครเห็นเขาแวบแรกก็ต้องชมว่าหล่อ แต่ชุดทหารก็เป็นบัฟเสริมสุด ๆ
โดยเฉพาะเมื่อรัดเข็มขัดเส้นเล็ก ๆ เข้าด้วยกัน ทำให้เขาดูสูง เอวบาง ขายาว ผิวขาวน่ามองจริง ๆ
โจวมู่เหิงทนไม่ไหวแอบหยิกแก้มเขาข้าง ๆ: "หมิงซี นายผิวดีเกินไปแล้ว ขาวขนาดนี้"
หมิงซีลูบแก้มตัวเอง: "อิอิ งามแต่กำเนิด"
โจวมู่เหิง: "ฮึ! ฝึกทหารแล้วจะดำ!"
ฟางเหยาเทน้ำเย็นใส่ข้าง ๆ: "ยอมแพ้เถอะ ผิวแบบนี้เกิดมาแล้ว ยังไงก็แดดไม่ดำหรอก"
หมิงซีพยักหน้า: "ใช่ ๆ ฉันเป็นแบบนี้มาตลอด ไม่เคยดำเลยสักครั้ง"
"อ๊า! หมิงเสี่ยวซีแกหุบปากไปเลย!" โจวมู่เหิงโกรธจนจับหน้าหมิงซีบีบให้ปากยื่นเป็นปากเป็ด
หมิงซี: "อุ๊ ๆ ๆ ..."
เฉินเจียเพิ่งเดินเข้าจากข้างนอกเห็นภาพนั้นก็ไม่ยอมทันที: "เอ้อเหิง! นายแกล้งน้องเล็กอีกแล้ว!"
โจวมู่เหิงจึงหันเป้าไปทันที: "ห้ามเรียกฉันว่าเอ้อเหิง นายซานเจีย!"
เฉินเจีย: "!"
สองคนจึงเอาเรื่องกันทันที
หมิงซีฉวยโอกาสหนีออกจากสมรภูมิ ไปยืนข้างฟางเหยา: "รองสองรองสามความสัมพันธ์ดีจังเลย โอ้ หัวหน้า ถอดแว่นทำไมล่ะ"
ฟางเหยาเก็บแว่นเรียบร้อย เผยให้เห็นดวงตาหางเชิดสวยงาม: "สายตาสั้นไม่มาก สวมแว่นตอนฝึกทหารไม่สะดวก"
หมิงซีมองนิ่ง ๆ หลายวินาที: "อย่างนี้นี่เอง"
ฟางเหยารู้สึกได้ถึงสายตาข้าง ๆ: "เป็นอะไร?"
หมิงซี: "หัวหน้า ตาคุณสวยจัง"
หมิงซีเป็นคนพูดตรงมาตั้งแต่เด็ก ชมคนก็ตรงแบบนี้
ฟางเหยายังไม่ทันได้พูดอะไร ฝ่ายเฉินเจียกับโจวมู่เหิงที่กำลังเอาเรื่องกันอยู่ ไม่รู้ว่าเอาเวลาไหนมาฟังความเคลื่อนไหวตรงนี้ด้วย ได้แต่หยุดทะเลาะทันที
วิ่งมาพร้อมกันพูดเป็นเสียงเดียว: "เราสวยไม่พอเหรอ!"
หมิงซีหัวเราะเสียงดัง: "สวยกันหมด หล่อจะตาย"
คำนี้ไม่เกินจริงเลย
ต่อให้หมิงซีตื่นเช้าขึ้นมาส่องกระจกเห็นหน้าเรียวหล่อที่ดูยังไงก็ไม่เบื่อทุกวัน ก็ต้องยอมรับว่าเพื่อนร่วมห้องสามคนนี้ต่างก็มีดีคนละแบบ
เฉินเจีย หัวเกรียนเรียบง่าย แต่รูปหัวดีมาก กลมมน เต็ม หมิงซีอดไม่ได้หลายครั้งที่จะลูบขึ้นไป ผิวสีข้าวสาลีเพื่อสุขภาพ ใบหน้าเข้มแข็ง เป็นหน้าตาหล่อแบบจริงจังที่ผู้ใหญ่รุ่นก่อนชอบมาก
โจวมู่เหิง ถึงปกติจะไม่ค่อยเป็นเรื่องเป็นราว แต่จริง ๆ ก็เป็นหนุ่มตาโตหล่อคนหนึ่ง ผมหยิกเล็ก ๆ นั้นไม่ได้ทำให้เขาดูน่ารัก แต่กลับมีความอิสระไม่ยี่หระอยู่บ้าง
ส่วนฟางเหยาที่เหลือก็ไม่ต้องพูดถึง เรียบร้อย ขาวสะอาด แล้วก็มีบรรยากาศของเจ้าหน้าที่บ้านเมือง — นี่เป็นคำที่หมิงซีเพิ่งเรียนใหม่ เขารู้สึกว่าเหมาะกับหัวหน้ามาก
ปกติไม่ค่อยแสดงออก แต่เมื่อคืนโจวมู่เหิงกับหมิงซีปิดไฟแล้วยังไม่หลับ หัวเราะเล่นกันอยู่ เขาเพียงแค่พูดเสียงเย็น ๆ ว่า "นอนได้" สองคนก็เงียบแล้ว
สรุปก็คือ หอพัก 246 เป็นหอพักหน้าตาดี
แน่นอน หมิงซีหล่อที่สุด
เขามีสำนึกแบบนี้