บทที่ 8 สาวใหญ่งามเย็นชา
ซูชิงเหอรู้สึกว่าเขามีปฏิกิริยารุนแรงเกินไป จึงถามว่า “คุณเคยได้ยินมาก่อนเหรอ?”
“เมื่อก่อนผมเรียนอยู่มหาวิทยาลัยการแพทย์ประจำมณฑล เคยได้ยินชื่อเครือจินเผิง หรือว่าคุณเป็นคนตระกูลซู...”
“เครือจินเผิงก่อตั้งโดยคุณปู่ของฉัน ซูจินเผิงเอง!”
“อ้อ...”
ลู่เสวียนรู้สึกขมขื่นอยู่ในใจ เขาไม่ได้มีความรู้สึกดี ๆ ต่อเครือจินเผิงสักเท่าไร ยังดีที่ซูชิงเหอไม่มีความหยิ่งยโสและวางอำนาจแบบลูกหลานตระกูลใหญ่
ซูชิงเหอเดาออกว่าต้องมีเรื่องเบื้องหลัง แต่ด้วยความฉลาด เธอจึงไม่ถามต่อ อย่างไรเสียทั้งคู่ก็ยังไม่คุ้นเคยกัน
อำเภอจิ้งซานไม่ใหญ่ ไม่นานพวกเขาก็มาถึงโรงพยาบาลประชาชน
ทันทีที่รถจอดสนิท หญิงวัยกลางคนคนหนึ่งก็รีบวิ่งเข้ามา สีหน้าร้อนใจพลางกล่าวว่า “คุณหนูคะ อาการของคุณซูไม่ค่อยดีเลยค่ะ!”
“ป้าหวัง คุณอาเล็กของฉันเป็นโรคอะไร?”
ป้าหวังเป็นแม่บ้านที่คอยดูแลชีวิตประจำวันของอาเล็กซูชิงเหอ และได้รับความไว้วางใจอย่างมาก
ป้าหวังตอบว่า “หมอบอกว่าเป็นหลอดเลือดหัวใจแข็งตัวร่วมกับภาวะหัวใจล้มเหลวเรื้อรัง ต้องผ่าตัดทันทีค่ะ!”
“ก่อนหน้านี้ผลตรวจสุขภาพของอาเล็กก็ปกติดีมาตลอด ทำไมจู่ ๆ ถึงเป็นโรคหัวใจได้ล่ะ!”
ป้าหวังส่ายหน้า “ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ หมอพูดมาแบบนั้น”
ลู่เสวียนถามว่า “คุณหนูซู อาเล็กของคุณอายุเท่าไรแล้วครับ ในตระกูลมีประวัติโรคหัวใจหรือหลอดเลือดสมองทางกรรมพันธุ์ไหม?”
“อาเล็กอายุ 38 ปีแล้วค่ะ คนในบ้านก็ไม่มีใครเป็นโรคพวกนี้ ปกติเธอยังดูแลสุขภาพตัวเองดีมากด้วย!”
ลู่เสวียนเอ่ยอย่างสงสัย “ถ้าอย่างนั้นก็น่าแปลกจริง ๆ ตามอายุของเธอ ไม่น่าจะเป็นโรคนี้...”
“นี่เป็นผลวินิจฉัยของแพทย์ประจำแผนกนะคะ!”